فشار روانی، انگیزش را چگونه مختل می کند؟

فشار روانی، انگیزش را چگونه مختل می کند؟
همه ی ما مسئله ای پشت پرده داریم که فشار و چالش آن، مانع تهییج و مهارپذیری ما می شود و ما را تحلیل می برد. هر چه بیشتر به کنترل کردن خود نیاز داشته باشیم کمتر می توانیم از عهده ی آن برآییم. همچون ترازویی می شویم که سبک ترین وزنه تعادل آن را بر هم می زند و ما را نسبت به شکست و هراس، دستخوش درماندگی می کند. در این زمان حتی تکالیف بهنجار نیز دشوار به نظر می رسند. اعتماد به نفس، خودباوری و نیروی خود را از دست می دهیم و ممکن است به شدت با مشکلات و شکست های خود درگیر و مشغول شویم.

عواطف و عزت نفس کودک

عواطف و عزت نفس کودک
احساس های منفی در موقعیت هایی به وجود می آیند که عزت نفس کودک احتمالا دچار آسیب شده است و این امر عدم پیشرفت او را دشوارتر می سازد. اگر ما از کسی نفرت داشته باشیم به این دلیل است که

کمک به کودکان برای کمک کردن به خودشان

کمک به کودکان برای کمک کردن به خودشان
به قدر کافی یا به طور مناسب با چالش و تکاپو و مبارزه مواجه نشوند. به حال خود رها شوند و استعداد و دانش آنها مورد حمایت قرار نگیرد. آرزو کنند با دیگران سازگار شوند- خود را کم توان نشان دهند تاهمرنگ دیگران شوند و طبیعی جلوه کنند. از اینکه اندیشه ها و طرح هایشان جلوتر از توانایی آنها برای به اجرا درآوردن آنهاست دچار یاس و نومیدی شوند.

برخوردهای شخصیتی- معلمم مرا دوست ندارد!

برخوردهای شخصیتی- معلمم مرا دوست ندارد!
کودکان غالبا علاقه ی خود به یک درس یا فعالیت را به علت تفاوت های شخصیتی با معلم خود از دست می دهند- یا معلم را دوست ندارند یا خیال می کنند معلمشان آنان را دوست ندارد. این دو مسئله با هم مرتبط هستند. چه این باشد و چه آن کودکان به ندرت با معلم خود کنار می آیند و با او احساس راحتی می کنند.

مواظب آنچه که به کودک می گویید باشید

مواظب آنچه  که به کودک می گویید باشید
وقتی کودکان آسیب پذیر هستند شما باید به ویژه مواظب واکنش های خود باشید. هر چه می گویید باید واقعی باشد- هیچ دلیلی ندارد که چیزی را عالی یا فوق العاده تعریف کنید در صورتی که آشکارا چنین نیست-