یافتن حمایت برای کودکان

یافتن حمایت برای کودکان
ممکن است کودک شما برای سازش با این فقدان به حمایت بیشتری نیاز داشته باشد شاید علائمی مانند افت تحصیلی، مدرسه گریزی، ترس های بیمارگونه تشویش و پسرفت از خود نشان دهد. کودک شما از صحبت درباره ی واکنش هایش به یک رویداد با کسی که از محرومیت، غم و مرگ شناخت دارد در محیطی صمیمی بهره می برد. این شخص می تواند شما، پدر بزرگ یا مادر بزرگ معلم یا متخصصی مانند پزشک خانوادگی، مشاور، گروه حامی محرومیت خانواد گی، یا یک متخصص سلامت ذهن باشد.

چگونه کودکان را بسوی آینده هدایت کنیم

چگونه کودکان را بسوی آینده هدایت کنیم
به مشاهده ادامه دهید و سعی کنید کودکتان را به سوی آینده هدایت کنید: هنگام پاسخ دادن به سوالات صادق و واقع گرا باشید: این کار صداقت را در آنها ترغیب می کند و به شما فرصت در میان گذاشتن تجارب شخصی تان را می دهد. گفتن جمله ی ساده ای مانند من نارحت که پدر بزرگ از دنیا رفت تو چه احساسی داری؟ نشان می دهد که صحبت درباره ی احساسات طبیعی است و شما نیز آماده ی شنیدن هستید. برنامه های آینده را با او در میان بگذارید: درباره ی این که قرار است چه اتفاقی بیفتد با او صحبت کنید. به کودک خود اطمینان دهید که از او مراقبت خواهید کرد. دردناکی آن وضعیت را در صحبت های خود نشان دهید: بدین ترتیب کودکتان خواهد دانست که شما فراموش نکرده اید. ماند هر زخمی، درد نیاز به هوا و پاکسازی دارد. باورهای معنوی و مذهبی خود را اعلام کنید: واکنش شخصی شما به مرگ یا فقدان به شکل اجتناب ناپذیری تحت تاثیر باورهای شماست. تصمیم به در میان گذاشتن باروها با کودکان کاملا به عهده ی خود شما می باشد. طبق تجربه ی ما اغلب کودکان با مفهوم بهشت و زندگی پس از مرگ تسلی می یابند. می توانید شرح دهید که این باورها با واقعیت تفاوت دارد. به عنوان مثال مرگ پدر بزرگ در اثر سکته یک واقعیت است در حالی که پدر بزرگ در بهشت است یک باور تلقی می گردد. به بیان دیگر اظهار آزادانه ی باورها به کودکان کمک می کند تا واقعیت فقدان را بپذیرند و نظام باور شخصی خود را پرورش دهند.

چگونه نگرانی های کودکان را دریابیم

چگونه نگرانی های کودکان را دریابیم
کودکان همیشه آگاهانه احساسات خود را درک و ابراز نمی کنند. در عوض ممکن است سوالاتی در هم ریخته را تجربه و اظهار کنند. هماهنگ بودن با سوالات کودکان به شما کمک می کند معنای نگرانی هایشان را دریابید. به عنوان مثال:

روشهایی برای ابراز نگرانی های عاطفی کودک

روشهایی برای ابراز نگرانی های عاطفی کودک
به خود و کودکتان کمک کنید احساساتش را درک کند و با احساساتی که برانگیخته می شوند بمانید اگر چه ممکن است موجب ناراحتی شما گردند. بر روی خلق آینده ای تمرکز کنید که در آن خوشبختی می تواند باز هم به وقوع بپیوندد.به کلمات، رفتارها و خلق و خوی کودکتان توجه کنید. به دنبال علائم پریشانی حل نشده بگردید که ممکن است درباره ی آن صحبتی نشده باشد اما کماکان نیازمند بهبود باشد از جمله:

تغییرات رفتاری شایع کودکان در هنگام غم و اندوه

تغییرات رفتاری شایع کودکان در هنگام غم و اندوه
کودکانی که فقدان را تجربه می کنند ممکن است ابتدا احساس پیچیده و دشوار داشته باشند. این احساسات اغلب منجر به عقب نشینی، بی علاقگی، غم، درماندگی، گناه یا خشم می شوند. از رفتارهای طبیعی اندوه آگاهی حاصل کنید تا بتوانید به آرامی پیشرتف کودک خود را مشاهده کنید.بزرگترها و کودکان هنگام مواجهه با تنش تغییر می کنند بنابراین به خلق و خوی خود توجه کنید. بی حوصلگی، آزردگی و آسیب پذیری بیشتر شما نسبت به موارد عادی و طبیعی روی فرزندتان تاثیر می گذارد. نمی خواهیم توصیه کنیم بیش از حد خوش بین باشید. طبیعی رفتار کنید اما نسبت به رفتارتان آگاه باشید. احساسات خود را نیز بپذیرید.