هذیان های کودکان

child-hiding-her-face-in-arms-crying

هذیان، باور و اعتقادی بسیار راسخ است که برای فرد اهمیت شخصی بسیار زیادی دارد و با تجربه یا دلیل قابل اصلاح یا تغییر نیست. مطالعات اندکی وجود دارد که بر روی هذیانهای کودکان تمرکز داشته باشند.هذیانهای پارانوئید و گزند و آسیب فراوان ترین نوع هذیان ها هستند کودکان ممکن است فکر کنند که:

  • کسی می خواهد با غذای آلوده آنها را مسموم کند.
  • کسی می خواهد آنها را بکشد.
  • کسی آنها را تعقیب می کند.
  • اتاق آنها دوربین دارد و کسی در حال تماشای آنهاست.
  • مردم در مورد آنها صحبت می کنند یا آنها را تماشا می کنند.
  • مردم دست به یکی شده اند تا آنها را اذیت کنند و به ستوه آورند.
  • چیزی آنها را کنترل می کند (به عنوان مثال با کاشتن یک الکترود در ذهن آنها).
  • کسی جاسوسی آنها را می کند (با استفاده از ابزارهای ردیابی، ابزارهایی که جاسازی می شوند).
  • مردم می توانند ذهنشانرا بخوانند یا افکارشان را کنترل کنند.
  • افکارشان از رادیو یا تلویزیون پخش می شود.
  • فردی اغلب یک شخص مشهور عاشق آنها (نوجوانان) شده است.

سایر انواع هذیان هایی که وجود دارند در زیر آمده اند:

  • ممکن است هذیانهای جسمانی وجود داشته باشند. کودک ممکن است فکر کند که یک کودک درون شکمش است یا کسی درون معده اش دوربین گذاشته است.
  • هذیانهای اسناد: کودک ممکن است فکر کند که حوادث و رویدادهای تصادفی معنی خاصی دارند (یعنی به عنوان مثال نوشته های یک کتاب علائمی هستند که سعی دارند به کودک چیزی بگویند یا موضوعی را به او بفهمانند.)
  • هذیانهای مذهبی: کودک ممکن است فکر کند که مسیح یا یک پیامبر است.
  • هذیانهای بزرگ منشی: ممکن است کودک باور داشته باشد که وی ماموریتی بسیار مهم دارد و یا یک نابغه ی ناشناخته و کشف نشده است.

هذیانهایی که در اسکیزوفرنی کودکی گزارش می شود مشابه هذیانهای اسکیزوفرنی بزرگسالی است. همانند بزرگسالان، کودکان هم ممکن است هذیانهای کنترل، گناه، تزریق فکر (اینکه اشخاصی، افکاری را در ذهنشان قرار می دهند)، افکار اسنادی (بازیگران برنامه های تلویزیونی در مورد آنها صحبت می کنند)، هذیانهای بزرگ منشانه، هذیانهای جسمی یا هذیانهای نامانوس و غرب را گزارش کنند.

برخلاف بزرگسالان، هذیانهای یک کودک ممکن است دقت و جزئیات کمتری داشته باشد و شکل ترسهای غیر منطقی به خود گیرد. کودکان می توانند تفکر جادویی و تخیلات مرضی داشته باشند که مکن است به سایر موقعیت ها تعمیم پیدا کنند. ممکن است کودک واقعیت سنجی ضعیفی داشته باشد و نتواند کیفیت خیالی و تصوری این افکار را درک کند. این تفکرات می توانند پیشرو و مقدمه ای برای هذیانهایی باشند که بعدها ایجاد خواهند شد.

در مطالعات انجام شده میزان بروز هذیانها در اسکیزوفرنی کودکی بین 36 تا 94 درصد گزارش شده است.

هذیانها ممکن است در کودکان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی از جمله اختلالات افسردگی و دو قطبی هم وجود داشته باشند. این موضوع نشان می دهد که هذیانها خاص اسکیزوفرنی کودکی نیستند.

در کودکان خردسال تر یا آن دسته از کودکانی که وقفه های رشدی دارند، تفکر نابهنجار جدی یا شدید بویژه در مراحل ابتدایی بیماری ممکن است وجود نداشته باشد. حتی اگر علایم وجود داشته باشند محدودیت های ناشی از رشد شناختی بهنجار، شناسایی دقیق نشانه های روان پریشی را در کودکان زیر 7 سال بسیار دشوار ساخته است

ارسال شده در 25 مهر 1395 توسط