اختلال تفکر در روان پریشی شبه اسکیزوفرنیا و اسکیزوفرنی

schizophrenia_s1_facts

نظریه های اولیه اختلال تفکر را به عنوان نشانه ی اصلی اسکیزوفرنی توصیف می کردند.در اواخر سال 1970 ثابت شد که اختلال تفکر صرفا در اسکیزوفرنی رخ نمی دهد بلکه در سایر اختلالات روانی هم دیده می شود. جنبه ی تفکر روان پریش در کودکان عبارت است از:

  • تفکر غیر منطقی
  • تفکر گسسته
  • شل شدن تداعی ها: زمانی که یک فکر به لحاظ منطقی با فکر بعدی مرتبط نیست.
  • حاشیه پردازی: تاخیر در بیان موضوع اصلی، به خاطر ارائه ی جزئیات غیر ضروری
  • تفکر مماسی: دادن پاسخ های پرت یا نامربوط به پرسش ها، فرد طوری پاسخ می دهد که هیچ گاه به پاسخ و موضوع اصلی پرسش نمی رسد.
  • تفکر مبهم و گنگ
  • فقر کلامی: (پاسخ های کوتاه، محدود و پوچ به پرسش ها)
  • فقر محتوی کلام: فرد چیز زیادی برای گفتن یا صحبت در مورد موضوعی ندارد.
  • پژواک کلامی: تکرار طوطی وار، بیمار در پاسخ به پرسشی که پرسیده می شود بلافاصله لغت یا جملات را تکرار می کند.
  • واژه سازی: ابداع کردن لغات جدید توسط بیمار
  • تکلم بیش گسترده
  • انسداد فکری: بیمار حین بیان جمله در وسط آن ایستاده و مکث می کند.
  • توهمان تحت عنوان ادراکات حسی نادرستی که با محرک های واقعی بیرونی مرتبط نیستند و یا ادراک واضح یک محرک خارجی زمانی که هیچ شیئی وجود ندارد تعریف می شوند. توهمات می تواند هر یک از حواس پنج گانه را درگیر سازند یعنی می توانند بصری، شنیداری، چشایی، بویایی و لمسی باشند. از بین اینها توهمات شنیداری متداول ترین نوع می باشند. فصل مشترک تمامی موارد این است که آنچه ادراک می شود در واقعیت وجود نداشته و رخ نمی دهد. توهماتی که در بیماری های روانی رخ می دهند از توهمات پیش از خواب (توهمات هیپناگوژیک) و توهمات پس از خواب (توهمات هیپنوپامپیک: توهماتی که پس از بیدار شدن از خواب وجود دارند) متفاوتند. این دو نوع توهم در افرادی عادی دیده می شود. در اسکیزوفرنی توهمات زمانی رخ می دهند که فرد کاملا بیدار و هشیار است.
  • هذیان ها: باورهایی هستند که از دید سایر افراد با همان فرهنگ، نامانوس یا نادرست به نظر می رسند و توسط شواهد منطی و آشکار تغییر نمی یابند. ارزیابی هذیانها می تواند دشوار باشد ولی به نظر می رسد که حداقل در 50 درصد بیماران روان پریش وجود داشته باشد. هذیان ها با توهمات فرق دارند به این صورت که در هذیان محرک خارجی در جهان خارج وجود دارد و برداشت یا تعبیر و تفسیر بیمار است که آن را نامانوس و غریب می کند. به عنوان مثال کودکی در مدرسه با معلمش صحبت می کند و بیمار فکر می کند که آن کودک چیزی در مورد وی به معلم گزارش می دهد و یا توطئه ای علیه وی مطرح می شود.

توهمات و هذیان ها برخی اوقات اختلالات محتوی فکر نامیده می شوند. همانطور که در بالا توصیف شد اسکیزوفرنی بیماری است که در آن فرایند فکری روان پریش دیده می شود ولی در عین حال رفتارهای نابهنجار از قبیل رفتارهای آشفته، نامانوس، نامتناسب، حالات و رفتارهای کاتاتونیک، انعطاف ناپذیری، برانگیختگی)، علایم منفی، اختلال در کارکردهای اجتماعی (حداقل به مدت 6 ماه) هم وجود دارند.

ارسال شده در 25 مهر 1395 توسط