فرار باکتري ها از مکانیسم هاي دفاعی میزبان

legionellaglow

باکتري ها می توانند به طور مؤثري از مکانیسم هاي دفاعی میزبان فرارکنندچهار مرحله اولیه در عفونت هاي باکتریایی وجود دارد:اتصال به سلول هاي میزبان تکثیر ،تهاجم به بافت میزبان
تخریب سلول هاي میزبان بوسیله توکسین ،برخی مکانیسم هاي دفاعی میزبان در هریک از این مراحل عمل کرده و بسیاري از باکتري ها چندین مرحله از این مراحل را به کار می گیرند

برخی باکتري ها ساختارها یا مولکول هاي سطحی دارند که توانایی آنها را در اتصال به سلول هاي میزبان افزایش می دهند. به عنوان مثال، برخی از باکتري هاي گرم منفی داراي
پیلی بوده که آنها را قادر ساخته تا به غشاي دستگاه گوارشی یا ادرار ي- تناسلی متصل شوند

باکتري هاي دیگر مثل بوردتلاپرتوسیس مولکول هاي چسبانی را ترشح می کنند که سببIgA اتصال باکتري به سلول هاي اپی تلیال دستگاه تنفسی فوقانی می شود. آنتی بادي هاي
ترشحی ویژه چنین ساختارهاي باکتریایی، می توانند مانع اتصال باکتري به سلول هاي اپی تلیال مخاطی شوند و دفاع اصلی میزبان در برابر اتصال باکتري می باشند. با این حال، برخی
باکتري ها مثل نیسریا گونه رآ، هموفیلوس آنفولانزا و نیسریامننژیتیدیس با ترشح پروتئازفرار می کنند. IgA از پاسخ هومورال ، برخی باکتري ها داراي ساختارهاي سطحی می باشند که بیگانه خواري را مهار می کنند. یکنمونه کلاسیک آن، استرپتوکوك پنومونیه می باشد که کپسول پل ی ساکاریدي آن به طورفوق العاده مؤثري مانع بیگانه خواري می شود.  سروتایپ از استرپتوکو ك پنومونیه وجوددارد که بواسطه پلی ساکاریدهاي کپسولی متفاوت، از یکدیگر تمایز می یابند و در طول عفونت، میزبان علیه سروتایپ عفونت زا آنتی بادي تولید می کند. این آنتی بادي در برابرعفونت مجدد با همان سروتایپ عفونت زا، محافظت کننده بوده ولی در برابر سایرسروتایپ ها حفاظت کننده نمی باشد.
در مورد باکتري هاي دیگر، مثل استرپتوکوك پیوژن، یک برآمدگی پروتئینی سطحی که نامیده می شود، بیگانه خواري را مهار می کند. برخی از استافیلوکوك هاي پیوژن M پروتئین
قادرند از پروتئین هاي خون میزبان، پوششی حفاظتی براي خود ایجاد کنند. این باکتر ي هاآنزیم کوآگولاز ترشح می کنند که در ایجاد پوشش فیبرینی اطراف آنها دخیل بوده و آنها رااز سلول هاي بیگانه خوار در امان می دارد. مکانیسم هاي مداخله در سیستم کمپلمان به بقاي برخی باکتري ها کمک می کند. مثلاً در برخی از باکتري هاي گرم منفی، زنجیره جانبی طویل پلی ساکارید مرکزي دیواره سلولی، به مقاومت در برابر لیز توسط A بر روي بخش لیپیدکمپلمان کمک می کند. سودوموناس آنزیمی به نام الاستاز ترشح می کند که را غیر فعال می کند و به موجب آن، واکنش التهابی موضعی C3a و C5a آنافیلاتوکسین هاي را کاهش می دهد. برخی از باکتري ها مثل لیستریا منوسیتوژنز با فرار از فاگولیزوزوم به سیتوپلاسم سلول هاي بیگانه خوار، زنده می مانند. باکتري هاي دیگري مثل مایکوباکتریوم آویوم الحاق لیزوزوم به فاگوزوم را مهار کرده و همچنین برخی مایکوباکتریوم ها به حمله اکسیداتیو صورت گرفته در فاگولیزوزوم ها مقاومند.

ارسال شده در 19 مهر 1395 توسط