عسل، این معجون طبیعی و طلای مایع

turmeric-golden-honey-the-strongest-natural_antibiotic

– انرژی زایی که کام بشر اولیه را شیرین نمود و هنوز مواد قندی طبیعی دیگر با چنین کیفیتی دیده نشده است. عسل نه تنها فاسد نمی شود بلکه نگهدارنده بسیاری از مواد خوراکی است. عسل غیر از خواص غذایی در پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری ها نقشی مهم دارد. مصری ها عسل را معجونی مقدس می دانستند و در قبور مردگان مقداری عسل در ظروف سفالی و گلی قرار می دادند.

 

اولین غذایی که کام بشر اولیه را شیرین نمود عسل بود و مصری ها اولین ملتی هستند که در تربیت زنبور عسل اقدام نموده و به اهمیت غذایی و دارویی عسل پی بردند. مدارکی مستند نشانگر آنست که مردم مصر و هندوستان حدود 4500 سال قبل عسل را می شناختند و به خواص غذایی و دارویی آن آشنایی داشتند. تا زمانی که پودر و کریستال های شکر معمولی به بازار معرفی نشده بود عسل تنها محصول شیرین کننده رژیم غذایی بشر در گوشه های مختلف دنیا بود.

عسل با تمام قدمت و شناسایی طولانی و داشتن نقشی مهم در تغذیه و پیشگیری و درمان بیماری ها در طب سنتی تا چند سال اخیر مقامی علمی از نظر ارزش غذایی نداشت و به جز خاصیت انرژی زایی و مزه شیرین آن عمل دیگری را به آن نسبت نمی دادند ولی در سال های اخیر پژوهشگران با توجه به آنچه در گذشته ملل مختلف درباره خاصیت دارویی عسل گفته اند تحقیقات گوناگونی را بر روی این ماده غذایی طبیعی و طلای مایع به عمل آورده اند که مقامی مخصوص به عسل می دهد و افتخارات و شناسایی گذشته را تجدید نموده و با دلایلی قاطع و علمی چند و چون عمل عسل را در پیشگیری و درمان بیماری ها روشن می سازد. اخیرا در یکی از کنفرانس های علمی در آمریکا گروهی از پژوهشگران اعلان نمودند که مصرف روزانه مقداری عسل می تواند موجب سلامتی و تعویق پیری شود. این گروه توصیه می کنند که به جای مصرف شکر و قندهای مصنوعی بهتر است که به مصرف عسل مبادرت شود زیرا علاوه بر خاصیت شیرین آن چون حاوی مقدار زیادی آنتی اکسیدان قوی به نام Polyphenols است می تواند از بروز بسیاری از بیماری های مزمن مانند سرطان، بیماری قند، بیماری های قلبی و غیره جلوگیری کند. این ماده حیاتی در غذاهایی مانند چای، بعضی از سبزیجات و میوه جات و زیتون نیز وجود دارد ولی کیفیت و کمیت پلی فنول ها در عسل بهتر و زیادتر است.

این گونه تحقیقات علمی پس از چند هزار سال یافته های بشر اولیه را که به خواص عسل پی برده بودند ولی نمی توانستند از نظر علمی چند و چون عمل آن را بیان نمایند مهر صحت و گواهی حقیقت می زند و بار دیگر ثابت می کند که بشر اولیه با حس خود درمانی و الهام گرفتن از طبیعت سالم و هوش و ذکاوت مخصوص خود و با عدم دسترسی به آلات و وسایلی که ما اکنون در اختیار داریم مسایلی را مطرح کرده اند که هنوز بشر مترقی در حل و فصل آن قاصر است و هر روز به گوشه ای از آن دنیای ناشناخته راه پیدا می کند و از آن بهره می گیرد. پس بنا به ادعای بقراط حکیم: بگذار غذا دوایت و دوا غذایت باشد.

ارسال شده در 9 مهر 1395 توسط