درمان رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم

autism1

برای برطرف کردن رفتار جرح خویشتن، تسلط بر مهارت های اساسی رفتار اجتماعی و پرورش دادن مهارت های زبان از رفتار درمانی در محیط نهادی استفاده شده است. ایوار لوواس پیشگام درمان رفتاری برای کوکان اوتیستیک از برنامه درمان تجربی بلندمدت، نتایج بسیار مثبتی را گزارش داده است. مداخله ای که لوواس و همکاران ابداع کردند بسیار فشرده است و به جای محیط بالینی معمولا در خانه های کودکان اجرا می شود. این کودکان معمولا به مدت چند سال در بخش عمده ای از ساعات بیداری خود غرق در موقعیت آموزشی تک به تک می شوند. این مداخله بر راهبردهای آموزشی تمیز (تقویت) و روش های بیزاری آور وابسته (تنبیه) استوار است. این برنامه درمانی معمولا والدین را درگیر این فرایند می کند و بر یادگیری از همسالان بهنجار در موقعیت های عملی و تعامل با آنها تاکید دارد. از بین کودکان درمان شده، 47 درصد به عملکرد عقلانی طبیعی رسیدند و 40 درصد دیگر به سطح تا اندازه ای عقب مانده دست یافتند. در مقایسه فقط 2 درصد کودکان گواه درمان نشده به عملکرد طبیعی رسیدند و 45 درصد به عملکرد تا اندازه ای عقب مانده دست یافتند. اما این نتایج چشمگیر به تلاش قابل ملاحظه کارکنان همراه با درمانگران با تجربه ای که حداقل 40 ساعت در هفته به مدت 2 سال با هر کودک کار کند نیاز دارد.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 4 مهر 1395 توسط