نارسایی اجتماعی در کودکان اوتیستیک

infant-with-blocks

معمولا کودکان اوتیستیک هیچ نیازی به محبت یا تماس با کسی نشان نمی دهند و به نظر نمی رسد که بدانند والدین آنها کیستند یا اهمیتی به دانستن آن بدهند. با این حال چند تحقیق این دیدگاه سنتی را که کودکان اوتیستیک از لحاظ هیجانی سطحی هستند زیر سوال برده اند. این تحقیقات نشان داده اند که کودکان اوتیستیک هیجانات خود را ابراز می کنند و نباید آنها را فاقد واکنش های هیجانی دانست. در عوض سیگمن ناتوانی ظاهری کودکان اوتیستیک در پاسخ دادن به دیگران را به صورت فقدان درک اجتماعی توصیف کرده است نارسایی در توانایی توجه کردن به نشانه های اجتماعی دیگران. تصور شده که کودک اوتیستیک کوری ذهن دارد یعنی ناتوانی در درک کردن نگرش دیگران یا یدن کارهایی که دیگران انجام می دهند. برای مثال به نظر می رسد که کودک اوتیستیک در درک کردن جایی که دیگران به آن اشاره می کنند توانایی محدودی دارند. علاوه بر این کودکان اوتیستیک در توجه و مکان یابی صداها در محیط و جهت گیری به سمت آنها نقایصی دارند.

فقدان تعامل اجتماعی در کودکان اوتیستیک به خوبی توصیف شده است. در تحقیق مشاهده رفتاری متوجه شدند که کودکان اوتیستیک کمتر از سایر کودکان به تعامل های اجتماعی می پردازند در این تحقیق همچنین مشاهده شد که کودکان اوتیستیک بازی نمی کردند مخصوصا بازی خودانگیخته نمی کردند. در واقع بیشتر اوقات هیچ اتفاقی نمی افتاد.

بی اختیاری دفع شایع است. رادفورد خاطر نشان کرد که نوشته های توصیفی بالینی کمی به مسئله آموزش استفاده از توالت کودکان اوتیستیک پرداخته اند. او اشاره کرد که ناتوانی در همکاری کردن در آموزش استفاده از توالت مشکل شایعی است که مشکلات بیشتری را برای والدین کودکان اوتیستیک ایجاد می کند و برای پرداختن به این مشکل رفتاری رهنمودهای عملی را توصیه کردند. علاوه بر این گزارش شده که مشکلات خواب در کودکان اوتیستیک بسیار شایع است.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 5 مهر 1395 توسط