درمان های زیستی برای خلافکاران جنسی

5-things-to-know-about-the-north-carolina-sex-offender-registry

تعجب آور نیست که اکنون تعدادی از برنامه های درمان از ترکیب هورمون درمانی و درمان های شناختی- رفتاری استفاده می کنند به این امید که بعد از اینکه خلافکار روش های کنترل تکانه را یاد گرفته باشد درمان هورمونی به تدریج متوقف شود. با این حال مهم ترین نقص تقریبا تمام تحقیقات موجود فقدان افرادی است که به طور تصادفی در گروه گواه گمارده شده باشند و به طور برابری برای درمان انگیزه داشته باشند. ب

برخی معتقدند که دریغ کردن درمان از خلافکاران جنسی غیر اخلاقی است. اما این فقط در صورتی می تواند درست باشد که درمان موثر باشد و در این لحظه هنوز معلوم نیست که آیا این درمان موثر واقع می شود یا نه. پژوهش در این زمینه با این واقعیت پیچیده تر می شود که متغیر نتیجه درمان در اغلب تحقیقات این است که آیا فرد مبتلا در طول دوره پیگیری به خلاف جنسی دیگری محکوم شده است یا نه. چون اغلب خلاف های جنسی تنبیه نمی شوند (خلافکار حتی دستگیر نمی شود چه برسد به اینکه محکوم شود) این می تواند اثربخشی ظاهری درمان را بیش از حد جلوه دهد و خطرناک بودن خلافکاران جنسی را دست کم بگیرد.

کژکاری های جنسی

اصطلاح کژکاری جنسی به اختلال در میل به ارضای جنسی یا توانایی دست یافتن به آن اشاره دارد. این اختلال درجات مختلف دارد اما صرف نظر از اینکه کدام شریک جنسی به کژکار بودن متهم شده باشد معمولا لذت جنسی هر دو نفر در رابطه به طور نامطلوبی تحت تاثیر قرار می گیرد. کژکاری های جنسی در زوج های دگر جنس گرا و هم جنس گرا روی می دهند. در برخی موارد کژکاری های جنسی عمدتا به وسیله عوامل روان شناختی یا میان فردی ایجاد می شوند. در موارد دیگر عوامل جسمانی بیشترین اهمیت را دارند. در سال های اخیر توجیهات و درمان های کژکاری جنسی بیشتر زیستی شده اند اما چند درمان روان شناختی به صورت تجربی تایید شده اند و عوامل روانی- اجتماعی نیز آشکارا نقش علیتی دارند.

پژوهشگران و متخصصان بالینی امروزی معمولا چهار مرحله متفاوت پاسخ جنسی انسان را که اولین بار مسترز و جانسون آنها را مطرح کردند مشخص می کنند. طبق DSM-IV-TR اختلال ها می توانند در هر یک از سه مرحله اول روی دهند:

– مرحله اول، مرحله میل است که از خیال پردازی هایی درباره فعالیت جنسی یا احساس میل به داشتن فعالیت جنسی تشکیل می شود.

– مرحله دوم، مرحله برانگیختگی است که با احساس ذهنی لذت جنسی و تغییرات فیزیولوژیکی همراه با این لذت ذهنی، از جمله نعوظ آلت در مرد و لیز شدن واژن و بزرگ شدن کلیتوریس در زن مشخص می شود.

– مرحله سوم، ارگاسم است که طی آن تنش جنسی تخلیه می شود و لذت جنسی به اوج می رسد.

– مرحله آخر، رفع است که در طول آن فرد احساس آرمیدگی و خوشی می کند.

با اینکه این چهار مرحله طوری توصیف شده اند انگار که مجزا هستند یادآوری این نکته اهمیت دارد که فرد آنها را به صورت یک رشته احساس ها و واکنش های زیستی و رفتار پیوسته تجربه می کند. برای بحث کردن درباره زنجیره ای که روی می دهد روش های دیگری نیز وجود دارند اما ما این طرح را دنبال می کنیم زیرا این طرحی است که DSM از آن برای طبقه بندی کژکاری های استفاده کرده است. ابتدا شایع ترین کژکاری هایی را که در سه مرحله اول روی می دهند شرح خواهیم داد و بعد درباره علت و درمان آنها بحث خواهیم کرد.

ارسال شده در 21 شهریور 1395 توسط