آلرژی و تزریقات وابسته به آن

allergy

آلرژی یعنی افزایش حساسیت ا کتسابی نسبت به یک ماده خارجی (آلرژن)، علائم در اثر واکنش یک پادتن به هنگام برخورد با آلرژن، تظاهر می کند. این واکنش غالبا با پیدایش یک تست مثبت پوستی در مقابل ماده مزاحم تائید می گردد. آلرژنهای شایع مهم عبارتند از: پولن های درختان، گیاهان و علف ها، شوره و پوسته حیوانات، گرد و غبار و قارچها.
آسم به معنای آلرژی نیست گرچه آلرژی یک رل مهمی را نزد 5 تا 10 درصد کودکان آسمی به عهده دارد. کودکانی که حملات آسمشان همواره با تماس با ماده مخصوصی مربوط است (برای مثال گیاهان، علف ها، یونجه، گرد و غبار) محتملا اثرات محرک آلرژیک دارند. این قضیه درباره کودکانی که در زمان واحد در فصول بهار و تابستان به تب یونجه، اگزما، دچارند و یا با علائم آسم درگیر می شوند نیز صادق است.
چرا باید در جستجو یک آلرژن محرک نزد بعضی از کودکان آسمی توجه و اعمال دقت گردد؟ چه پس از شناخت ماده مزاحم کودک را می توان از آن برحذر داشت. همین فلسفه درباره عوامل محرک دیگر به کار می رود. به علاوه برخی کودکان و بالغین ممکن است از ایمونوتراپی (تزریقات آلرژی) مستفیض شوند. استفاده از ایمونوتراپی نزد بیماران آسمی درخور انتخاب مناسب طی چند بررسی و مطالعه مورد تائید است.
در کدام گروه از کودکان وجود آلرژی باید مورد رسیدگی و تحقیق قرار گیرد؟
بطور کلی عقیده بر اینست هر کودکی که به درمان روزانه آسم برای مدت سه ماه یا بیشتر در سال نیازمند است حتی در غیاب تاریخچه آلرژی، باید مورد رسیدگی و تحقیق قرار گیرد. انجام تست ممکن است هویت عامل آلرژیک مخصوصی را آشکار نماید که در این صورت کودک باید از آن پرهیز نماید.
نزد هر کودک دچار آسم متناوب همراه با وجود تاریخچه ای مبنی بر واکنش برابر آلرژیهای ویژه یا سوابق علائم آلرژیک چون زکام یونجه یا اگزما یا آلرژی چگونه بررسی و تحقیق لازم انجام می پذیرد؟ نخست باید شرح حال مفصل و جامعی از مختصات خانواده و محیط تنظیم شود و پس از آن یک معاینه بالینی دقیق از نظر تجسس علائم آلرژی باید صورت گیرد. بررسی های آزمایشگاهی معمولا شامل شمارش گلبولهای خون و اندازه گیری ایمونوگلوبین E، یک پادتن همراه با آلرژی می باشد. در کیفیت های اختصاصی تست های گوناگون دیگر ضروریست و در پایان تست های پوستی انجام می شود. با کاربرد مقدار اندکی از آلرژنهای مورد ظن، وسیله سوزن، خراش سطحی و یا تزریق درون پوستی، تست انجام و واکنش موضعی ملاحظه می گردد.
تزریقات آلرژی برای سالیان دراز نه چندان دور به میزان افراط در درمان آسم به کار رفته است تا اینکه به علت ظهور دارو درمانی بسیار موثر کاربرد آن محدود گردید. این روزها تزریقات آلرژی نزد کودکانی تجویز می گردد که چون در معرض برخورد با آلرژنها قرار گیرند واکنش شدیدی به صورت تظاهر علائم آسم نشان دهند به علاوه پرهیز از آنها مقدور نباشد. تقریبا می توان گفت که در 3 درصد بیماران ممکن است تزریقات آلرژی بکار رود. در صورت شروع تزریقات باید دست کم دو سال ادامه یابد تا بتوان درباره مفید بودن یا نبودن آن اظهار نظر نمود. برای یک آلرژی قابل اجتناب مثلا یک حیوان دست آموز تزریقات آلرژی به کار نمی رود. ایمونوتراپی هرگز جای دارو درمانی را نمی گیرد بلکه در صورت لزوم علاوه بر آن تجویز می شود.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 28 مرداد 1395 توسط