مراحل سه گانه بیماری سفلیس

یکی دیگر از امراض مقاربتی محسوب می شود که بیشتر از راه خراش و زخم ها تماس های مستقیم و مقاربت های جنسی قابل سرایت است. گاهی نیز این بیماری به صورت غیر مستقیم از راه تماس با وسایل آلوده ی فرد مبتلا به فرد سالم منتقل می شود و میکروب این بیماری وارد خون شده و در آنجا تکثیر می شود تا تقریبا به حالت اشباع می رسد. هنگامی که خون از این بیماری اشباع شد به سطح بدن نفوذ می کند. شاید بتوان بیماری سفلیس را به سه مرحله تقسیم کرد:

ابتدا مبکروب به غدد سرایت می کند و بعد به سطح خارجی بدن نفوذ می نماید (گاهی ممکن است این مرحله سال ها و ماه ها طول بکشد) و بعد از مبتلا کردن اعضاء خارجی، به درون تن سرایت می کند. عامل این بیماری مهلک اسپیروکتی به نام تریپونوما پالیدم است. گاهی مواقع این بیماری از طریق جفت به جنین منتقل می شود و ممکن است منجر به مرگ او شود. معمولا درمان سفلیس همانند سوزاک با پنی سیلین انجام می شود و اقلا باید از 5/2 میلیون واحد پنی سیلین برای معالجه ی این بیماری استفاده کرد. تعداد نوبت و زمان تزریق بستگی به نظر پزشک معالج دارد. قبلا برای معالجه ی سفلیس از جیوه و آرسنیک، ید و نقره استفاده می شد. آرسنیک یکی از داروهای بسیار مصرفی و موثر در معالجه ی سفلیس بوده است. از دیگر شیوه های رایج برای معالجه ی سفلیس در گذشته، تزریق میکروب مالاریا به فرد مبتلا و ایجاد یک تب مصنوعی برای از بین بردن میکروب سفلیس بوده است. با تمامی این تفاسیر روش معالجه در این بیماری بستگی به نظر پزشک معالج دارد و آن چه که در معالجه ی این بیماری بسیار اهمیت دارد سماجت و ارادهی بیمار تا بهبودی کامل است.

هم چنین برای مصون ماندن از این بیماری مهلک باید از هرگونه تماس مستقیم و غیرمستقیم با افراد مشکوک به این بیماری دوری کرد و در صورت بروز هرگونه علامتی از قبیل زخم و خراش در آلت تناسلی، جراحت هایی در ناحیه ی شکم، پستان و لب و هرگونه گرفتگی صدا که از علائم این بیماری هستند باید سریعا به پزشک متخصص مراجه کرد تا پیشگیری های لازم و هم چنین درمان سریع برای جلوگیری از حاد شدن بیماری انجام گیرد.

به هر حال سفلیس جزء امراضی است که قابل درمان است ولی برای بهبودی کامل باید استقامت و صبر کافی داشت. نکته ی قابل توجه این است که تمام مبتلایان به این بیماری تا بهبودی کامل و انجام آزمایش های دقیق و اطمینان کامل از سلامت جسمی و روحی نباید به هیچ وجه ازدواج کنند. خصوصا برای خانم های مبتلا این مطلب بسیار حائز اهمیت است چون زن می تواند از راه جفت این بیماری را به نوزاد خود نیز منتقل کند و با وجود این بیماری دیگر زن نباید به هیچ عنوان بچه دار شود.

ارسال شده در 22 بهمن 1395 توسط

مطالب مشابه