زورگویی و مشکلات مرتبط با دوستی کودک

مشکلات اجتماعی و ارتباطی در مدرسه مجموه ی گسترده ای از مشکلات را در بر می گیرند. این مشکلات شامل تنهایی و انزوا، نادیده گرفته شدن، کلافه شدن بر اثر وابستگی شدید به یک دوست، ناسزاگویی، راه نیافتن به مسابقه ها یا کنار زده شدن، شنیدن ریشخندها و متلک های زیاد از بین رفتن متعلقات و لوازم، اخاذی و پرخاشگری کلامی و بدنی است. همان گونه که در بیانیه انجمن خشونت را بس کن توضیح داده شده است، زورگویی و قلدری رفتاری عمدی به نظور ترساندن یا ناراحت کردن مردم است. این عمل معمولا توسط فردی خاص یا گروهی که به وسیله ی فردی خاص سازماندهی می شود صورت می گیرد. هر جا که کودک طعمه قرار می گیرد و برای دوره ای طولانی مرعوب و تهدید می شود نتیجه ی آن ممکن است ویران کننده باشد. حتی مشکلی نه چندان جدی مثل سر به سر گذاشتن و متلک گفتن کودک را مجبور می کند سوال هایی از خودش بکند و حداقل آنکه خودباوری او جدا آسیب خواهد دید. فقط قوی ترین کودکان می توانند جان سالم به در ببرند و همچون گذشته برای خود ارزش قائل شوند و اعتماد به نفس داشته باشند. زورگویی جدی و نگران کننده ممکن است مناعت طبع کودک را نابود کند به افسردگی سخت منجر شود و گهگاه نیز به خودکشی بینجامد. شگفت آور خواهد بود اگر کودکی بتواند در روزهای تاریک تردید به خود که از تحقیر و طرد شدن به دست دیگران ناشی می شود به تکالیف خطیر خود وفادار باقی بماند و دارای انگیزه باشد.

اگر کودک شما به علت زورگویی- ملایم یا شدید- ناگهان مسیر خود را گم کرد موضوع را جدی بگیرید و به سرعت وارد عمل شوید. البته این کار شاید مشکل باشد زیرا در اینگونه موارد والدین معمولا آخرین کسانی هستند که از مشکل آگاه می شوند زیرا بای کودکان دشوار است که درباره ی گرفتاریهای خود و آنچه ضعف شخصی خود می دانند حرف بزنند. در اینگونه موارد نشانه های آشکاری دال بر زورگویی وجود دارد. کودک شما ممکن است صبح ها در خود فرو رفته باشد و میل نداشته باشد به مدرسه برود اشک بریزد یا شب ها خواب او مختل شود یا ناگهان اعتماد خود را نسبت به کارش یا خودش از دست بدهد. هر یک از این رویدادها نشان می دهد که زمان حرف زدن و بحث کردن با او فرا رسیده است و باید به جستجوی مشکل برآمد.

ارسال شده در 12 بهمن 1395 توسط