شکست و تنبیه کودکان

پدران و مادرانی که تمایل دارند کودک شکست خورده را تنبیه کنند چه تنبیه بدنی و چه عاطفی با تحقیر یا طرد کردن باید درک کنند که این کار به چه عواقبی می انجامد. کودک آنان ممکن است وسوسه شود که:

  • درباره ی نمره های امتحانی که می گیرد دروغ بگوید.
  • برای گرفتن نمره ی بیشتر تقلب کند.
  • به کار کردن در سطحی که احساس می کند می تواند به آسانی بر آن فائق آید ادامه دهد و برای کنار کشیدن خودش از ترس شکست و قبول نکردن پیامدهای آن خطر نکند.
  • به جای در پیش گرفتن یک زندگی اجتماعی بهنجار یا بسط و توسعه دادن صحیح به مهارت ها و علائق خود تمام وقت و انرژی خود را صرف جستجو برای کمال گرایی در یک حیطه کند.
  • برای گرفتن نمره های خوب به منظور دریافت تایید که اشتیاق فراوانی به آن دارد فخرفروشی کند ول یتنها اشخاص را برنجاند مورد نفرت قرار بگیرد و به این ترتیب نیازمند تایید هر چه بیشتر شود.

در گفته های تربیتی حکیمانه ی گرداهانکو، آمده است که پنهان کردن شکست فشار روحی ناشی از تظاهر را به فشار روحی حاصل از شکست می افزاید و آسیب بیشتری به اعتماد به نفس فرد وارد می کند او چنین ادامه می دهد: مردم معمولا زمانی شکست را از دیگران پنهان می کنند که نمی توانند تمامیت وجود خود را بپذیرند یا زمانی که از قضاوت دیگران می ترسند یا هر دو.

تنبیه کودک صرفا برای اینکه ناموفق بوده است کمکی نخواهد کرد. این کار:

  • باعث می شود که کودک خود را با شکست معادل بینگارد. بنابراین ممکن است باور کند که او را برای آنچه که هست تنبیه کرده اند نه برای کاری که انجام داده است.
  • در واقع تنبیه مضاعف می شود زیرا ناکامی خود تنبیه است.
  • باعث پیدایش احساس گناه و درد و رنج می شود. کودکی که بابت شکست تنبیه می شود به علت ناامیدیهایی که برای والدین خود به وجود آمده است همواره احساس گناه می کند. در عین حال وسیله ای برای دریافت حق السکوت عاطفی پدید می آید.
  • باعث می شود که این موضوع که کودک تا چه حد سعی خودش را کرده است نادیده گرفته شود. این دو مسئله جدا از همند که او هیچ به خودش زحمت نداد که آموزش ببیند یا در کار خود تجدیدنظر کند و اینکه از هر چیزی که ممکن بود آمادگی مناسبی برایش فراهم سازد بهره بگیرد. بدین ترتیب هنگامی که او برای موفق شدن بیشترین سعی خودش را به عمل آورده است و عزت نفس او از ضربه ی سنگین ناشی از نتیجه جراحت دیده است بار دیگر از طریق تنبیه شدن رنج و عذاب می بیند.
  • احتمالا عواقب خوبی در بر نخواهد داشت. اینکه به این علت برای عضویت در تیم انتخاب نشده که جلسات آموزش را از دست داده است تنبیهی مناسب و مربوط است. کودک را از نظر بدنی مورد ضرب و جرح قرار دادن احتمالا باعث خشم و رنجش او می شود و در نتیجه او تصمیم می گیرد با والدین لجبازی کند و آنچه را که آنها می خواهند انجام ندهد.

ارسال شده در 11 بهمن 1395 توسط