کار، استراحت، بازی کودکان

خطر  استفاده از بازیهای غیر آموزشی، چه به صورت افراطی و چه در حد اعتدال است که مهارت های آموزشی لازم را که کودکان باید بنا به برنامه ی آموزشی مصوب در زمینه فناوری اطلاعات یا IT فراگیرند، را به آنان نمی آموزد. بعضی از بازیهای کامپیوتری بسیار پیچیده و بسیار پیشرفته هستند و گاهی به آنها بازیهای آموزنده- سرگرم کننده اطلاع می شود اما بقیه ی آنها هیچ چیزی در خصوص ارائه ی اطلاعات، ذخیره کردن، نقل کردن، کنترل کردن و جستجو کردن اطلاعات یا  ارزیابی و کنترل رویدادهای بیرونی ارائه نمی دهند. با این همه اگر کامپیوتر به شیوه ای مدبرانه و درست در خانه به کار برده شود به یادگیری کمک می کند در حل مسائل مشکل مفید واقع می شود کار کردن به صورت مستقل را ترغیب می کند و راههای تازه ای را برای فکر کردن اشاعه می دهد و نقطه ی آغازی برای کودک فاقد روحیه است تا به مسیر اصلی خویش بازگردد و برای اعضای خانواده، ساعت ها سرگرمی و تفریح به وجود آورد البته در صورتی که همه به آن دسترسی داشته باشند.

کار، استراحت، بازی

هر کس تمام مدت روز را بی وقفه کار کند به خستگی شدید دچار می شود. وقتی که اوقات صرف ناهار و حتی عصرانه و شام را نیز به کار بپردازیم و از استراحت های کوتاه معمولی برای تجدید قوا صرف نظر کنیم خودمان را به سوی نقطه ی اضمحلال سوق می دهیم. بدین ترتیب فشار روانی ما به میزانی بیشتر از همیشه می رسد. امروزه مردم در محیط کار خود بی وقفه تحت مراقبت و ارزیابی قرار دارند و باید مسئول و پاسخگو باشند زیرا مورد ارزشیابی و سنجش قرار می گیرند. هیچ زمانی برای استراحت وجود ندارد و این وضع نمی تواند ادامه یابد. ما با  انجام عملی مشابه این با کودکان خود آنها را در معرض خطر قرار می دهیم. با توجه به میزان بالای خودکشی در خاور دور باید هشیار باشیم و مطمئن بشویم که کیفیت کار با کیفیت استراحت و بازی توازن داشته باشد.

اهمیت بازی:

کودکانی که در اوایل زندگی خود به مقدار زیاد به بازی بپردازند زندگی خود را با شروع خوبی آغاز می کنند. این امر در سطوح بسیار به یادگیری و انگیزش آنها کمک می کند. کودکان از راه بازی کردن خودشان را محک می زنند و می فهمند که هستند و چه کارهایی را می توانند انجام دهند به همین دلیل خودشناسی آنان رشد می کند. بازیهای بدنی به کودکان یاری می کند تا برازنده و تندرست باشند و به جسم خود ببالند. در نتیجه باعث رشد خودباوری و شایستگی در آنها می شوند. شاد و سرگرم بودن برای بخش های دشوار زندگی به ما انرژی می دهد و اینکه تصمیم بگیریم زمان فراغت خود را چه طور بگذرانیم از برخی لحاظ بیانگر این است که ما چگونه فردی هستیم.

کودکان در همه ی سنین از جمله در دوران نوجوانی به بازی نیاز دارند. بازی موجب تقویت نگرش های «می توانم انجام دهم» و «می خواهم انجام دهم» به زندگی می شود زیرا به حمایت، پرورش و بهبود خصوصیات زیر منجر می شود:

  • کنجکاوی، و برانگیختگی و شفگتی ناشی از اکتشافات مختلف
  • خلاقیت و انعطاف پذیری، از طریق کندوکاو در خیالات و حل مشکلات
  • اعتماد به نفس از راه خودگردانی و ابتکار و به دلیل اینکه آزمایش و خطا، خطری در بر ندارد.
  • تمرکز از راه اشتیاق به حل شدن در بازی
  • همکاری در نتیجه ی بازی با دیگران، یادگیری انجام کارها به نوبت و سازش با دیگران

بازی، همچنین مهارت هایی را که کودکان برای موفقیت به آنها نیاز دارند رشد می دهد.

مسابقه و بای کودکان را تشویق می کند تا:

  • حرف بزنند و بیان منظور آنها با کلمات و آوردن آنها به روی کاغذ آسان تر شود.
  • هر جا که بازی شامل شکل، صدا، جور کردن و خواندن واژه ها باشد به مطالعه و خواندن بپردازند.
  • برای شمارش از اعداد یا از تاس استفاده کنند همچنین حساب امتیازات را نگاه دارند.
  • چیزهایی بنویسند، نقاشی کنند، مهره هایی را جابه جا کنند و مهارت های کنترل با دست را یاد بگیرند.
  • اجتماعی شوند و واکنش نشان دهند نیازها و احساس های دیگران را درک کنند.
  • هر جا که بازی مستلزم استفاده از حافظه باشد باعث می شود آنها گوش بدهند و تمرکز کنند.
  • وقتی که دریابند در جایی از بازی نیاز هست که کاری انجام دهند به طرح ریزی نقشه و برنامه ریزی از قبل بپردازند.
  • هرگاه مشکلی به وجود می آید آن را حل کنند و به تواق برسند.
  • با روشن ساختن موارد بعدی پیامدها را بپذیرند.

ارسال شده در 10 بهمن 1395 توسط