اصول ده گانه ی تعریف و تمجید سازنده فرزندان

1- کردار و عملکرد او را مورد تحسین قرار دهید نه خودش را کودکان نیاز دارند که به خاطر همان چیی که هستند- صرف نظر از آنچه می توانند انجام دهند- مورد تایید و پذیرش قرار گیرند. اگر والدین تنها زمانی که کودکشان استعداد و شایستگی از خود نشان می دهد او را قبول و تایید کنند، آنگاه رسیدن به کمال برای کودک به کاری یکنواخت و کسل کننده تبدیل می شود.

2- فرایند (سعی و تلاش) را مورد تحسین قرار دهید نه محصول کارش را

وقتی کودکان کوچک هستند فرایند آزمودن برای آنها حیاتی و بسیار مهم است. آنان نمی توانند به طور کامل و شایسته بنویسند، نقاشی کنند یا ریاضیات را درک کنند. در آغاز کار آنچه تولید می کنند کمتر از فرایند یادگیری اهمیت دارد. اما بعدها نتیجه ی کارشان هم اهمیت پیدا خواهد کرد. بنابراین اگر در آغاز چیزی اشتباه است یا به قدر کافی خوب نیست کم و بیش همان است که هست. انتقاد سازنده راه پیش رفتن را به کودک می نمایاند و تلاش هایی را که کودک تا آن نقطه به عمل آورده مورد تقدیر و تمجید قرار می دهد.

3- عملکرد مشخصی را مورد تمجید قرار دهید

با ذکر جزئیات شرح دهید کجای کاری که کودک انجام داده خوشحال کننده  است به طوری که کودک بداند چه کاری را به طرز صحیح انجام نداده است و مجددا چه کار باید بکند.

4- کودک را با صراحت و بدون اما و اگر و گوشه و کنایه، مورد تحسین قرار دهید

برای گرفتن بهترین نتیجه، تمجید و تحسین باید رک و صریح ابراز شود بدون اما و اگر و گوشه و کنایه درباره ی شکست های گذشته یا تضعیف کردن نتیجه. حرفهایی مثل خوب عمل کردی- تعجب می کنم که تنبلی نکرده ای! یا مشق امشبت خوب است. چرا قبلا از این کارهای خوب نمی کردی؟ هر گونه تاثیر مثبتی را که ممکن است تعریف و تمجید داشته باشد خنثی و بی اثر می کند.

5- تعریف و تمجید باید واقعی و صادقانه باشد

همانطور که در مورد بزرگسالان صدق می کند تمجید دروغین از کودک نوعی اهانت ناخوشایند به او محسوب می شود. تمجید دروغین خودآگاهی کودک را زایل می کند. اعتماد او را به پدر و مادر یا هر فرد بزرگسال دیگر از بین می برد و ممکن است ترس از شکست را در او افزایش دهد.

6- تمجید را به صورت خودانگیخته ابراز کنید

تعریف و تمجید را بدون فوت وقت به زبان بیاورید نه پس از تعمق و اندیشه. آن را در حضور کودک بگویید نه آنکه از او دور شوید یا از اتاق دیگری بگویید طوری باشد که او بتواند طرز گفتن شما را ببیند.

7- روش های فیزیکی را فراموش نکنید

تماس بدنی و حالت چهره نیز می تواند بیانگر تحسین باشد. در آغوش کشیدن، لبخند زدن و بوسیدن مهم است. این کارها بیانگر محبت و قدردانی هستند کمتر جنبه ی قضاوت دارند و بیشتر از بیان شفاهی حالت خودانگیخته دارند.

8- پیشرفت های مقطعی کودک را نیز مورد تمجید قرار دهید

پیشرفت کودک را در هر مرحله شایسته تعریف و تمجید بدانید. از این طریق کودک احساس آرامش می کند.

9- بگذارید کودک موفقیت را از آن خود بداند

نگویید فوق العاده است، تو قبول شدی! من گفتم که از روش های من در انجام کارت استفاده کن، اگر من وادارت نکرده بودم که برای درس شنا بروی، این نشان را نمی توانستی بگیری یا او در خواندن فوق  العاده است ولی من پنج سال هر شب برایش می خواندم. بگذارید کودک کامیابی خود را یاور کند.

10- برای بی اثر کردن آسیب هر انتقاد ویرانگر چهار بار تحسین و تشویق لازم است

پژوهش نشان داده است که برای ترمیم آسیب هر انتقاد غیر منصفانه و سرزنش کودک چهار بار تحسین و تشویق ضروری اس. این امر در مورد همه ی ما قطع نظر از سنمان صادق است. عیب جویی شدید باعث می شود کودکان احساس کنند که بد، بی شعور و غیر قابل دوست داشتن هستند. برای حفظ خودباوری در آنان باید نسبت چهار به یک تحسین به عیب جویی را فراموش نکنیم.

ارسال شده در 9 بهمن 1395 توسط