درک معنای تعریف یا تحسین

تعریف و تمجید تقریبا به معنای نشان دادن توجه و قدردانی است نه قضاوت و تایید مشروط. اشخاص بسیاری بر این باور هستند که تمجید تقریبا مثل این است که به کودک بگویید او خوب است که مستلزم قضاوت کردن است. کار یا رفتاری مورد قضاوت قرار می گیرد که یا خوب و شایسته ی تمجید یا بد و شایسته ی انتقاد است. اما کودکان دوست ندارند همیشه تحت نظارت داوری و ارزیابی باشند. آنان آزادی ای بیشتر از آنچه طبق روش بالا گفته شد می خواهند. کودکان با تعریف و تحسین شکوفا می شوند نه فقط برای اینکه تصویر کنند باید خوب بشوند بلکه بدین معنا که تلاش های آنان مورد توجه بوده و کسی در این باره اندیشیده که آنان شایان اهمیت هستند و باید به اندازه ی کافی مورد توجه قرار گیرند. واژه ها و کلماتی را که ما در بیان تحسین یا تعریف به کار می بریم و زمانی را که به این کار اختصاص می دهیم بازتاب توجه و قدرشناسی ماست نه داوری و تایید اتفاقی ما.

تحسین، برای تقویت روحیه و واکنش صحیح هم اعمال می شود. خیلی ها تصور می کنند که تحسین همیشه خوب یا مثبت و عیب جویی همیشه منفی و زیان آور است. آنان کامیابی ها را جشن می گیرند و غالبا در آن اغراق می کنند و اشتباهات را نادیده می گیرند. این بی فایده است. چیزی که مورد نیاز کودکان است واکنش ریاکارانه نیست بلکه اطلاعاتی صحیح و دقیق درباره ی نقاط قوت و ضعف کار آنان است تا موجب بهتر شدن و تشویق آنان در جهت قبول مسئولیت برای بهتر کار کردن شود و کمکشان کند تا خود را ارزیابی کنند. به تحسین و عیب جوی نباید با دید مثبت یا منفی نگریست بلکه باید از نظر سازنده یا غیر سازنده بودن، به آنها نگاه کرد. انتقاد یا عیب جویی ممکن است سازنده باشد- زمانی که راه به سوی آینده را نشن می دهد- و تحسین و تمجید ممکن است غیر سازنده باشد مثلا وقتی خیلی کار باشد غیر واقعی یا دروغین باشد یا زمانی که معیارهایی را تعیین کند که رعایت آنها بسیار دشوار است.

ارسال شده در 9 بهمن 1395 توسط