قدردانی و تشکر از کودک چگونه باید باشد

می توانیم قدردانی و تشکر خود را به صورت های زیر نشان دهیم:

  • با کلمات
  • به طور جسمی
  • با صرف وقت و توجه
  • با هدایا

کودکانی که به آنها بی اعتنایی و بی توجهی می شود نمی توانند حس کنند که دوستشان دارند و عزیز شمرده می شوند زیرا مورد توجه قرار نمی گیرند. کودکانی که تنها هنگامی وجودشان احساس می شود که مورد انتقاد باشند و کسی به آنان توپ و تشر بزند و بازخواستشان کند و احساس کنند که هیچ کس شادشان نمی کند فقط پیام هایی منفی درباره ی رفتار خود می شنوند. آنها یاد می گیرند که چه کاری را نباید انجام دهند ولی نمی دانند چه کاری را باید انجام دهند یا دلیل آن چیست. در واقع اگر والدین همواره به کودکان بی اعتنایی کنند آنان نیز دلیلی بر خوب بودن خود نمی بینند زیرا به احتمال زیاد خوب بودن آنها نیز مورد توجه والدین قرار نخواهد گرفت. برای بسیاری از مردم سخت است که از فرزند خود تعریف کنند. بعضی ها صرفا نمی دانند که چه تعریف یا تحسینی از او بکنند. برخی دیگر از ابراز تعریف و تمجید احساس ناراحتی می کنند. عده ای دیگر نیز از تحسین کردن کودک خود اکراه دارند چون معتقدند:

  • تعریف و تمجید، کودکشان را پر مدعا و از خود راضی خواهد کرد.
  • فقط زمانی باید از کودک تعریف شود که کاری برجسته و دور از انتظار انجام داده باشد.
  • رفتار و کار عادی شایسته ی اظهارنظر بخصوصی نیست.
  • اگر چیزی بتواند بهتر شود نباید مورد تحسین قرار گیرد.
  • پیش از آنکه بابت یک تکلیف از کودک تعریف و تحسینی به عمل آید او باید در هر حوزه ای موفق شود در غیر این صورت ممکن است تصور کند که همه چیز رضایت بخش است و زمانی که لازم است به اصلاح برخی عملکردهای خود بپردازد، کوتاهی کند.
  • پدر و مادر خودشان عمدتا با فراهم آوردن امکانات و اِعمال انضباطی عادی و مانند اینها، مسئول موفقیت کودک بوده اند.
  • انضباط آنها نتیجه بخش نبوده است: کودک آن را نمی پذیرد یا پاسخ نمی دهد بنابراین والدین تسلیم می شوند.

این واکنش ها بسیار عمومیت دارند اگر ما درک خود را از آچه می تواند تمجید شمرده شود یا باید به صورت تعریف از کودک درآید و این مسئله را که چرا این تحسین برای کودک منافعی در بر دارد، گسترش دهیم پی خواهیم برد که به کارگیری آن در بیشتر مواقع بسیار آسان است.

ارسال شده در 9 بهمن 1395 توسط