توانایی سازگار شدن کودکان با دیگران

اگر چه پیشرفت آموزشی اهمیت دارد اما وظیفه ی پدر و مادر، چیزی بیش از یاری رساندن به کودک برای کسب مراتب علمی است. شاید همه ی ما بدانیم که نه نتایج امتحانی خوب و نه عالی بودن در هر قلمرویی خود به خود خوشحالی فردی یا حتی موفقیت در مشاغل انتخابی را تضمین نمی کند. این نظریه ی متعارف اکنون با پژوهش به اثبات رسیده است. پژوهشگران و کارفرمایان به گونه ای فزاینده در می یابند که دارا بودن مجموعه ای از ویژگی های فردی مهم تر از خصوصیات لازم برای موفق شدن و ارضای خاطر است. در راس این ویژگی های فردی، توانایی سازگار شدن با دیگران قرار دارد. برای این کار ما باید قادر باشیم:

  • دیدگاه های دیگران را درک کنیم.
  • خودمان را با شرایط متغیر سازش دهیم.
  • به گونه ای موثر ارتباط برقرار کنیم.
  • تعارض های بالقوه را خنثی سازیم.
  • در تصمیم گیری ها مشارکت بورزیم.
  • از رفتار خود با دیگران و تاثیر احتمالی آن بر آنان، آگاه باشیم و آن را در نظر داشته باشیم.

در زمینه های فوق تنها زمانی موفق خواهیم شد که خودمان را بشناسیم و درک کنیم و بتوانیم درباره ی روش برخورد خود با دیگران بیندیشیم. کسانی که دارای این خصوصیات باشند امروزه به وسیله ی نویسندگان مختلف به عنوان افرادی دارای هوشیاری عاطفی، سواد عاطفی، شایستگی اجتماعی یا خودانگاره منطقی توصیف می شوند و غالبا سریع تر و بیشتر از کسانی که تنها ادعای شهرتشان روی کاغذ صلاحیت دارد، موفقیت کسب می کنند.

خصوصیات فوق بسیار جالب است و نشان می دهد که انگیزش در برگیرنده ی این خصوصیات نیز هست. از پیام تندی که در پژوهش مذکور فرستاده شده بود چنین استنباط می گردید که کارفرمایان معتقدند مدارس نباید برای موفقیت در امتحانات زیاد اهمیت قائل شوند بلکه باید بیشتر به پرورش خصوصیات فردی شناسایی شده بپردازند. در این صورت اهمیت خصوصیات شخصی اگر بیشتر از موفقیت در امتحانات نباشد، از آن کمتر هم نیست. اگر بخواهیم فرزندانمان موفق شوند لازم است به پیشرفت و رشد اجتماعی و عاطفی آنان نیز به اندازه ی رشد تحصیلی شان توجه کنیم. اگر چنین کنیم این کار چندین برابر مزایا در بر خواهد داشت. واقعیت این است کسانی که به خوبی می توانند ارتباط برقرار کنند درباره ی رویدادها و رفتارهای خود بیندیشند آنقدر با احساسات خود در تماس باشند که بتوانند با احساسات دیگران هم همدلی کنند، کسانی که بتوانند با اظهارنظرهای خودشان شایستگی دیگران و کار آنان را نیز در گروه در نظر بگیرند؛ معمولا به خوبی صاحب انگیزه خواهند شد.

ارسال شده در 7 بهمن 1395 توسط