انگیزش به عنوان تلاش و عرق ریزی

تعریف متداول انگیزش میزان تلاشی است که افراد در رسیدن به نتایج یا هدف ها صرف می کنند. در این زمینه واژه هایی مانند نیروی اراده، پشتکار، استقامت، شکیبایی، پیگیری و تادیب نفس نیز به ذهن خطور می کنند. امروزه تصور بعضی اشخاص شاغل در آموزش و پرورش بر این است که با اجازه دادن به کودکان که منتظر الهامی باشند تا تکالیف آنان را آسانتر کند بیش از حد بر ارضای نفس تاکید شده است. وقتی چیزی به ما الهام می شود و از انجام فعالیتی لذت می بریم تلاش و انضباط خاصی را متحمل نمی شویم در صورتی که اگر از ما بخواهند کاری را که چندان مطلوبمان نیست انجام دهیم مجبور به رعایت انضباط خاصی هستیم. در نتیجه منتقدان بر این باورند که کودکان نازپرورده شده اند و توانایی لازم را برای کار کردن ندارند و از طرفی این کارها نیز چه خوشایند باشند و چه نباشند باید انجام بگیرند. در نظر این منتقدان انرژی ای که در تعریف انگیزش بدان اشاره شد شور و هیجان نیست بلکه سعی و کوشش و عرق ریختن است.

با این حال این دیدگاه مربوط انگیزش نیز محدود است البته برای هر کسی مقداری تادیب نفس یا ثبات قدم در رسیدن به هدف های خود دارای اهمیت است خواه این هدف ها سرشار  از هیجان و شور و اشتیاق باشد خواه نه. ولی انگیزش، فرایندی پیچیده و ظریف است که مستلزم مهارت، تجربه و فهم بسیار  است.

انگیزش به عنوان اشتیاق و آرمان

انگیزش شامل اشتیاق و امید و آرمان نیز می شود. ما باید دارای هدف، آرمان و مقصدی برای بلندپروازی های خود باشیم. بنابراین مفهوم انگیزش، بر مسائلی همچون برخورداری از حس جهت یای و میل به تحرک و استفاده ی مناسب از زمان متمرکز است. از این دیدگاه انگیزه داشتن یعنی نسبت به کاری که می خواهیم انجام دهیم طرح و بینش روشنی داشته باشیم. در این زمینه الگوها نقش بسیار مهمی ایفا می کنند چون آنها نمونه های مطلوبی از همان افراد یا اشیایی هستند که ما دلمان می خواهد به آنها دست یابیم.

اگر ما اشتیاق و آرزوی دستیابی به چیزی را داشته باشیم در صدد جست و جویش بر می آییم و این مستلزم حرکت و تلاش است. شاید آن چیز دور از دسترس ما باشد ولی باید باور کنیم که دست یافتنی است. زبان  اشتیاق و آرزو، حاوی واژه هایی چون امید، آرزو و تمایل است. این زبان، زبان خوش بینی و امیدواری است.

ارسال شده در 7 بهمن 1395 توسط