رمزگشایی از دستگاه های بدنسازی

تا جایی که ما اطلاع داریم تاکنون کسی با تمرین پروانه از روی دستگاه پرواز نکرده یا هنگام پاروزنی غرق نشده است. با این حال لازم است دستگاه ها را بشناسید و از ایمنی تمرین با آنها مطمئن شوید.

استفاده از دستگاه بدنسازی:

اگر می توانید یک صندلی تاشو را از هم باز کنید پس آماده ی کار با دستگاه بدنسازی هستید. کار تمام این دستگاه ها در دو مرحله ی ساده خلاصه می شود: ابتدا تنظیم محل استقرار بدن و سپس کشیدن یا فشار دادن میله یا چند دستگیره. دستگیره ها به کابل زنجیر یا اهرمی متصل اند که به یک ردیف وزنه ی فلزی کم ضخامت که به ترتیب روی هم چیده شده اند مربوط می شود. هر وزنه با توجه به روش تولید و شرکت سازنده اش بین 2 تا 9 کیلوگرم وزن دارد. برای مثال اگر بخواهید وزنه ی 10 کیلویی را بلند کنید ابتدا میله ی کوتاهی را درون سوراخ وزنه فرو می کنید با کشیدن دستگیره ی کابل وزنه ی مورد نظر از محل خود بلند می شود.

شاید با دستگاه هایی مواجه شوید که ستون وزنه ندارند در چنین حالتی وزن مورد نظرتان را با رد کردن وزنه های حلقه ای شکل از دو سر میله ای ضخیم، تنظیم می کنید. شبیه وزنه هایی که برای سنگین شدن هالتر به میله اضافه می شود. بسیاری از دستگاه های مجهز به وزنه های ورقه ای طوری طراحی شده اند که هر دست و پا مستقل از دست و پای دیگر کار می کند و در نتیجه عضله ی ضعیف تر نیز به کار گرفته می شود. طراحی بعضی از دستگاه های بدنسازی فاقد وزنه به نحوی است که کار با آنها شباهت زیادی به تمرین با وزنه ی آزاد دارد.

دست کم برای یک بار هم که شده همه ی دستگاه های موجود در باشگاه ورزشی را امتحان کنید. معمولا اندازه و شکل قرقره ها، زاویه ی میله ها، ستون وزنه ها و محل استقرار بدن و نحوه ی تنظیم دستگاه با توجه به مارک آنها متفاوت است. شاید دستگاه پرس پا و پرس سینه ی دو کارخانه ی مختلف را بپسندید یا تمرین با پرس سینه ی عمودی یک مارک برایتان به مراتب راحت تر از تمرین با دستگاه پرس سینه ی افقی همان مارک باشد.

دستگاه های بدن سازی خانگی- دستگاه های چند منظوره- معمولا به پیچیدگی دستگاه های مورد استفاده در باشگاه ها نیستند.

ارسال شده در 4 بهمن 1395 توسط