دلیل تصمیم دراز مدت برای موارد پیش پا افتاده

همه  ما در مورد مسائلی که نمی خواستیم با آن ها مواجه شویم از تعلل و مسامحه کاریمان احساس گناه می کنیم اما این که قادر نباشیم در مورد مسائل ساده و روری تصمیم گیری کنیم شرایط کاملا متفاوت است. چنین حالتی از یک یا چند علت ریشه می گیرد: 1- شما از تصمیم های نادرستی که تاکنون گرفته اید خسته شده اید و می دانید اگر تصمیمی نگیرید، خرابکاری هم نخواهید کرد. شما همیشه قبل از وقوع هر رخدادی خود و قضاوتتان را در مورد سوال قرار می دهید. شما قبل از این که اقدامی انجام دهید فقط منتظر زمان مناسب می مانید و تا زمانی که مطمئن نشوید حرکتی نمی کنید. 2- به دلیل تراشی متوسل می شوید و به خود می گویید که با سپری شدن هر روز اطلاعات و خرد بیشتری کسب خواهید کرد و در نتیجه تصمیم بهتری خواهیدگرفت اما مشکل این است که اغلب دانش و آگاهی ما از تجربه به دست می آیند و بیشتر تجربه های ما از اشتباه کردن حاصل می شود. 3- حتی گفتن یک تصمیم که احساس کنید بهترین تصمیم است معمولا احتمال تغییر عقیده را از بین می برد. این حس درماندگی به احساس ترس از تصمیم گیری اضافه می شود. شم احساس می کنید دیگر هیچ راهی ندارید که بتوانید تصمیم خود را تغییر دهید. 4- وقتی تصمیم های زیادی را به صورت همزمان می گیرید احساس ناتوانی می کنید و عملا هیچ تصمیمی نمی گیرید زیرا در مواجهه با حجم کارهایی که باید انجام دهید احساس درماندگی می کنید. اغلب احصاص می کنید شرایط مطابق خواسته شما پیش نخواهد رفت تفکر غالب این است که رخدادهای ناخوشایندی برای من رخ می دهند.

چه باید کرد؟

  1. برای تصمیم گیریهای جزیی از سکه، روش شیر یا خط استفاده کنید اگر برای تصمیم های مهمی مانند خرید ماشین فقط پنج دقیقه وقت می گذارید اما برای تصمیم های کوچک تر مثل رنگ آن دو هفته وقت صرف می کنید بنابراین معلوم است که اولویت های شما در جای اصلی خود قرار ندارد زیرا شما احساس ناتوانی یا ناکارآمدی می کنید. تمام تمرکز و انرژیتان را بر مسائل جزیی می گذارید و هنگامی که با تصمیم ها یبزرگ و مهم رو به رو می شوید آن قدر احساس درماندگی می کنید که در نهایت تصمیم ناگهانی می گیرید.
  2. از روی عمد تصمیم های اشتباه بگیرید سپس یا با پیامدهای آن زندگی کنید و یا تصمیم خود را عوض کنید اگر تصمیمی اشتباه بگرید که به هیچ وجه به نفعتان نباشد بدترین اتفاقی که می افتد چیست؟ ما گرایش داریم برای پیامدهای تصمیم هایمان اهمیت زیادی قایل شویم به صورتی که تا ابد با ما خواهند بود. حقیقت این است که اغلب تصمیم های اشتباه قابل تعدیل یا حتی اصلاح هستند. فرایند زندگی همانند نژاد انسانی ایستا و بدون تغییر نیست تغییر و تحول در نهاد ما انسانها قرار دارد. زندگی شامل یک تصمیم ساده نیست بلکه متشکل از تصمیم های متعدد است که بر مبنای پایه ای در حال حرکت رخ می دهد خواه آن را تشخیص بدهیم یا تشخیص ندهیم.
  3. تصمیم های اشتباه را به عنوان تجربه در نظر بگیرید. زمان بندی بسیار مهم است اما اگر منتظر بمانید تا زمان مناسب فرا برسد به هیچ دستاوردی نمی رسید. مسئله ای به نام زمان کامل و بی عیب و نقص وجود ندارد. هیچ نیروی جادویی یا اسرارآمیزی وجود ندارد که به شما بگوید چه زمانی دست به اقدام بزنید.

ارسال شده در 22 دی 1395 توسط