آیا شما هم از درمان لکنت زبان دلسرد می شوید؟

تحت هیچ شرایطی از عمل مکث بعنوان به تاخیر انداختن کلمه و یا طفره رفتن استفاده نکنید، ولو اینکه از نظر روانی گرایش به این کار داشته باشید. مکث کردن صرفا برای این است که شما خودتان را آماده کنید و تمرینی داشته باشید برای برنامه اصلاحی موردنظر.این اصلاح قبل از وقفه از مهمترین قسمت های برنامه درمانی شماست. اگر شما بتوانید از کنار وقفه احتمالی که آن را پیش بینی می نید به آسانی بگذرید، شما در جهت صحبت ازاد و روان به خوبی پیش می روید. روش اصلاح قبل از وقفه زبان را هم در مورد کلمات به اصطلاح ترسناک و هم کلمات غیر ترسناک و یا در کلمه اول یک جمله تمرین کنید، اما این کار را به عنوان حیله یا شگردی برای شروع دوباره استفاده نکنید. بعضی از افراد لکنتی در زمانی که مشغول یاد گرفتن این روش بودند تقریبا در هر کلمه ای احتمال وقوع لکنت را می دادند اما بکار بستن روش اصلاح قبل از وقفه در هر کلمه ای ضرورتی ندارد. تاثیر کاربرد موثر روش اصلاح قبل از وقفه خودش به کلمات دیگر تعمیم پیدا می کند.

کلماتی را که شما احتمال می دهید در آنها دچار لکنت خواهید شد انتخاب نمائید برای خودتان روشن کنید که معمولا چگونه در این کلمات دچار لکنت می شوید و سپس تغییرات و اصلاحاتی که لازم است معمول گردد را تعیین کرده و زمانی که می خواهید آن کلمات را بیان کنید بکار ببندید. هر زمانی که شما احتمال وقوع وقفه زبان را می دهید با توجه به روش اصلاح قبل از وقفه، جریان گویایی خودتان را کنترل نمائید (قبل از ادای کلمه مکث کنید). این تمرینات را ادامه دهید تا به طور طبیعی (اتوماتیک) احساس کنید که چه روشی در مورد چه نوع وقفه ای باید بکار رود.

این کار موجب می شود که شما  احساس خوشایندی داشته باشید از اینکه می دانید که لکنت شما تحت کنترل خودتان است.

وقتی که شما به استفاده از روش اصلاح قبل از وقفه بعنوان طبیعت ثانویه عادت نمائید، می توانید بتدریج مکث کردن را از رفتار گویایی تان حذف نمائید. وقتی که شما لکنت زبان را در صدای کلمه ای که بعداز چندین کلمه دیگر خواهد آمد پیش بینی می نمائید شما می توانید در حین بیان کلمات قبل از کلمه نگران کننده خودتان را برای اقدام لازم و به موقع آماده نمائید.

سپس سرعت کلامتان را آهسته کنید، آهسته صحبت کردن به شما فرصت می دهد تا برای برنامه  اصلاحی  اندیشه نمائید. آن گاه خیلی آرام و راحت و بدون هرگونه احساس فشار به صحبت خود ادامه دهید.

این هدف شماست شما ممکن است خیلی سریع به آن دست یابید اما تا وقتی که شما به توانمندی خودتان اعتماد دارید که آن را به نحو مطلوب انجام دهید بهتر خواهد بود که اول توقف کنید و کمی مکث نمائید تا فرصت لازم را برای آمادگی جهت مقابله با مشکل پیش بینی شده را داشته باشید.

همان طوری که شما در استفاده از روش اصلاح قبل از وقفه وضعیت بهتری پیدا می کنید از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار خواهید شد و بالطبع توانایی شما در کنترل دستگاه گویایی تان افزایش می یابد و در نتیجه بطور مصمم و اندیشمندانه با هر نوع وقفه زبانی مقابله خواهید نمود. شما می بایست قبل از وقوع لکنت حرکاتی را که باید انجام دهید تا بیان کلمات را به گونه ای راحت و آسان هموار نمائید در نظر بگیرید. این بسیار مهم است که این برنامه را به طور کامل اجرا نمائید. لکنت چیزی است که شما انجام می دهید و حال یاد گرفته اید که چگونه آنچه را که انجام می دهید تغییر دهید.

 

 

آیا شما دلسرد می شوید؟

اگر شما هم همانند بعضی از افراد لکنتی، بعضی وقت ها هنگامی که با برنامه مشخصی برای اصلاح گویایی خود کار می کنید دچار سستی و دلسردی می شوید این بدین جهت است که آنگونه که انتظار دارید به طور بایسته و شایسته بهبودی سریع حاصل نمی کنید و یا اینکه بعضی وقت ها دچار توقف و عقب گرد شده و با مشکل فراوانی مواجه می گردید.

علت اخیر وقتی مطرح است که شما به راحتی و سلاست سخن می گوئید و به طور غیر مترقبه ای وارد موقعیت خاصی شده و دچار دستپاچگی و خجالت می شوید و به طور
فوق العاده ناخوشایندی تنش وجودتان را فرا گرفته و با وقفه زبان مواجه می گردید. این امر شما را فوق العاده دلسرد نموده و به این فکر منجر می شود که نکند اطمینان و جراتی که در اجرای این برنامه پیدا کرده اید قابل اعتماد نیست. متاسفانه لکنت پدیده ای است که همواره آمادگی شروع مجدد را دارد. باید متذکر شد که همواره چندین عامل در جهت مخالف تلاش شما برای بهبودی فعالیت دارند که موجب عدم پیشرفت و یا بازگشت به عقب می شوند.

مسئله برگشت به عقب در جریان درمان وقتی می تواند مشاهده شود که شما به طور طبیعی تمایل داشته باشید که مجددا به بعضی از عادات نامطلوب قبلی خود نظیر، اجتناب، یا انکار لکنت برگردید. با اینکه شما در برنامه درمانی که در پیش رو دارید به پیشرفت های خوبی نایل شده اید.

ممکن است به لحاظ فشار تمایل طبیعی بخواهید در برابر لکنت عکس العمل هایی را از خود نشان دهید که قبلا برای چندین سال به آنها عادت کرده بودید. در واقع ممکن است کمی از نمونه ها و اشکال عادات لکنت قدیمی شما ظاهر گردد.

اگر عادات نامطلوب سابق لکنت شما دوباره ظاهر گردد خودتان را سرزنش نکنید. اگر چنین اتفاقی افتاد شما این ها را به عنوان علائم هشدار دهنده ای تلقی نموده و به برنامه درمانی خود بازگشته و مجددا دستورالعمل های مربوطه را یک بار دیگر مرور نمائید. همان طوری که شما با دقت و حوصله و با اجرای دقیق دستورالعمل های داده شده با احساسات اجتناب گرانه ناخواسته مقابله می کنید مشاهده خواهید کرد که به زودی از مزاحمت آنها خلاص می شوید.

یکی دیگر از عواملی که ممکن است موجب یاس و دلسردی شود این است که تقریبا غالب افراد لکنتی شدیدا آمادگی دارند که وقت به وقت دچار تغییرات شوند. مثلا شما هم بعضی وقت ها خیلی سلیس و روان صحبت می کنید و گاهی نیز به سختی حرف می زنید. اگر چه این نوع تغییرات در سخن گفتن ممکن است ناشی از متفاوت بودن شرایط محیط باشد به نظر می رسد که چنین انحرافات از حالت متعادل ممکن است همچنان باقی بماند بنابراین دچار شکستگی و افسردگی شدن خیلی آسان پدیدار می شود. لذا باید این نکات را ملحوظ داشت.

یکی دیگر از مواردی که مشاهده می شود فرد لکنتی در سیر برنامه درمانی خود دچار رکود می گردد، اهداف و یا آمال و آرزوهای خام و نسنجیده اوست. به گونه ای که اگر فرد لکنتی وقتی ه بعضی از قواعد یا دستورالعمل های خاصی را تمرین می کند احساس پیشرفت قابل توجهی نماید و تصور کند که در واقع اجرای این دستورالعمل مناسب ترین پاسخ به مشکل گویایی اوست و به همین خیال نسبت به اتمام مجموعه برنامه درمانی بی تفاوت باشد و اگر بعدا اطمینان و اعتمادش نسبت به آن دستورالعملی که بدان خیلی امید بسته بود به دلیل بعضی شکست ها و ناکامی ها کمتر شود بالطبع دلسردی او بیشتر می گردد.

البته این درست ست که بعضا یک دستورالعمل و یا برنامه درمانی خاصی ممکن است اصلی ترین پاسخ و درمان مشکل یک فرد لکنتی باشد اما باید توجه داشت که بهره گیری از مجموعه روشهای درمانی ارائه شده اطمینان و ثبات بیشتری را در پیشرفت فرد به همراه دارد.

یکی دیگر از دلایلی که فرد لکنتی بعضی وقت ها دچار افسردگی و دلسردی می شود این است که او به دنبال ایده آل ها و کمال جویی هاست (مثلا می خواهد که همیشه سلیس و روان صحبت کند) و این چندان حاصل نمی گرد. بعضی از افراد لکنتی فکر می کنند که باید بتوانند کاملا روان و بدون هرگونه گیر و لغزشی صحبت کنند. کمال و ایده آل را انتظار داشتن، خود زمینه ازداید فشارهای روانی را فراهم می کند که این فشارها مطلقا به سود فرد لکنتی نیست. عمدتا افرادی هم که طبیعی و بدون لکنت هم صحبت می کنند همیشه خالی از عیب و نقس نیستند و همه­شان سلیس و روان حرف نمی زنند هدف معقول شما این باید باشد که بتوانید بدون هرگونه تنش و فشاری راحت صحبت کنید.

دلایل زیادی وجود دارد که این موضوع در مورد شما نیز صدق کند به خصوص آنکه اگر لکنت شما زمانی شروع شد که شما نوجوانی بیش نبودید. همچون یک کودک، ممکن است شما وقتی که سخن گفتن را می آموختید نسبت به دیگران درنگ ها و لغزش های کلامی بیشتری داشته اید. و احتمالا قدری هم فقدان هماهنگی طبیعی بین صحبت کردن و حرکات عضلانی گویایی در نزد شما ممکن است زمینه بوجود آمدن لکنت شما شده باشد.

همان طوری که می دانید هماهنگی کلامی و عضلانی (عضلات گویایی) یک ویژگی فردی است و بین افراد مختلف به درجات گوناگون دیده می شود. درست مثل اینکه بعضی از کودکان زودتر از همسن های خود راه رفتن را تجربه می کنند و بعضی دیگر زودتر از دیگر کودکان همسال شروع به صحبت می نمایند.

در بزرگسالان، بعنوان مثال یک قهرمان بازی گلف از هماهنگی فوق العاده ای بین آن قسمت از مغز او که حرکات بدن و قسمتی که کنش های فیزیکی او را در ورزش گلف کنترل می کند برخوردار است. در هر حالت هدف گویش کامل (کاملا روان و سلیس در همه اوقات) برای فرد لکنتی چندان واقع بینانه نخواهد بود. همان طوری که قبلا ذکر شد بعضا افرادی که باصطلاح خوب صحبت می کنند نیز دچار لغزش و گیر زبان می شوند.

بسیاری از افراد لکنتی به تناوب سلاست کلامی را با خوشحالی و امیدواری تجربه کرده و بدنبال آن گاه نیز با گیر زبان مایوس کننده مواجه می شوند. وقتی که از حالت روانی و سلاست کلامی مجددا به لکنت و گیر زبان برگشت می کنید، سعی کنید در همان موقع علت این چنین برگشتی را بررسی و مشخص نمائید. پاسخ این سوال حتما در یک جایی از این کتاب هست. دستورالعمل های قبلی را مرور کنید هر وقت که حرف می زنید به خودتان فشار نیاورید و تقلای بی جهت ننمائید، خیلی راحت لکنت کنید.

در هر حال هرگز نباید وقتی که مجددا دچار لکنت می شوید احساس تقصیر نمائید این لکنت غیر مترقبه و گاه گاهی بدان معنا نیست که شما در اجرای برنامه درمانی با ناکامی مواجه شده اید. بعضی از افراد لکنتی بعد از برخورداری نسبی از سلاست کلامی به محض مواجه شدن با لکنت دوباره دچار یاس و دلسردی می شوند. لکنت زبان یک دشمن سرسخت است و لازم است که وقت به وقت آن را تا مرز تسلیم شکست دهید. این حقیقت را پذیرا باشید. درمان لکنت ممکن است بعضی وقت ها صرفا یک تجربه دلسرد کننده باشد اما شما باید به این تجربه ولو اینکه در وهله اول برایتان چندان خوشایند نباشد بدین دید بنگرید که چگونه می توانید با انجام یا اجرای این چنین برنامه های درمانی موفق به برخورداری از تکلم بهتری بشوید.

با توجه به احتمال زیاد برگشت به حالت اولیه (در زمینه لکنت) خیلی مشکل است که سلاست کلامی خیلی سریع واقع شود. زمان زیادی لازم است که شما به یک روانی سلاست نسبتا پایداری دست یابید و کاهش و حذف لکنت زبان خیلی آهسته و تدریجی عملی می شود. حال اجازه دهید شرایطی را که در فصل بعدی شرح داده شد مرور کنیم.

ارسال شده در 21 دی 1395 توسط