ترتیب و توالی اصلاح قبل از وقفه در لکنت زبان

این بحث را با این احتمال آغاز می کنیم که شما وجدانا روشهای اصلاح بعد از وقفه و اصلاح در حین وقفه را کاملا تمرین نموده و به هنگام بروز لکنت از آنها به طور مرتب بهره گرفته اید. با انجام این تمرینات شما یاد گرفته اید که چگونه با تصمیم قبلی یا وقفه و لکنت زبان مقابله نموده و از کنار آن به راحتی بگذرید. حال باید از مهارت خوبی در اصلاح لکنت خودتان به هنگام بروز آن برخوردار باشید.

در هر حال، ممکن است شما احساس کرده باشید که روش، اصلاح بعد از وقفه زبان مثل این است که شما در اصطبل را بعد از آنکه اسب دزدیده شده قفل بزنید! زیرا که این روش لکنت را وقتی که شروع شد متوقف نمی کند. البته حق با شماست اما برای شما تجربه کردن این روش نیز بسیار ضروری و حیاتی است و خود مقدمه ای است برای گام بعدی در درمان لکنت زبان پر واضح است که شما باید یاد بگیرید که چگونه می توانید قبل از وقوع لکنت پیش دستی نموده و آن را تغییر دهید. این مرحله از کنترل لکنت زبان قبل از وقوع آن به روش اصلاح قبل از وقفه معروف است.

بیشتر وقت ها، فرد لکنتی خودش احساس یا پیش بینی لکنت را قبل از وقوع آن دارد در حقیقت بعضی وقت ها لکنت همان کنش تقلا کردن پیش داورانه تلقی می گردد بدین صورت که فرد لکنتی، لکنت یا وقفه گویایی خود را پیش بینی نموده و برای اجتناب کردن از آن تقلا می کند. به ندرت مشاهده می شود که لکنت بدون هرگونه پیش بینی ظاهر شده و شما را غافلگیر کند در این مورد بعدا بحث خواهد شد.

از آنجایی که شما معمولا یک نوع پیش بینی از مشکل گویایی خود قبل از وقوع آن دارید ما تصور می کنیم که شما از این حالت برای کنترل لکنت خود می توانید بهره بگیرید. برای  این کار ما به شما فرصت می دهیم که با آمادگی قبلی با چنین تهدیدی (پیش بینی وقوع لکنت) مقابله نمائید.

بنابراین در این مرحله تعوصیه شده است که چگونه شما یاد بگیرید که با لکنت خودتان قبل از وقوع آن با یک روش جدید و بهتر با استفاده از شیوه اصلاح قبل از وقفه مقابله نمائید. این روش نیز شباهت زیادی به روش اصلاح بعد از وقفه دارد با  این فرق که در این روش قبل از وقوع یا بروز لکنت شما برنامه ریزی و عمل می کنید.

در روش اصلاح قبل از وقفه زبان وقتی که شما در کلمه یا صدای خاصی پیش بینی لکنت می کنید لازم است درست قبل از گفتن آن کلمه مکث کنید. تا اینکه برای مقابله با آن سریعا اندیشه و تدبیر نمائید و شما برای گفتن این کلمه (کلمه ای که پیش بینی لکنت می نمائید) شتاب نمی کنید تا ا ینکه فکر کنید که معمولا در این کلمه به چه علت و یا چگونه دچار لکنت می شوید و بررسی کنید که برای اصلاح یا تغییر آن چه باید بکنید.

 

همان طوری که گفته شد  این شیوه عمل به روش اصلاح بعد از وقفه شبیه است. لطفا دستورات زیرا را دقیقا مطالعه نمائید به گونه ای که طرز عمل و اجرای آنها را به خوبی بدانید. این دستورات در واقع کلید اصلی برنامه درمانی شماست.

برای پیشگیری از هرگونه سوء تفاهم های احتمالی ما سعی می کنیم که به تفصیل روشهای اصلاح قبل از لکنت را شرح داده و چگونگی ا ستفاده از آنها را روشن نمائیم چرا که سودمندی این روش بستگی زیادی به میزان توجه و تمرکز شما دارد. اعداد داخل پرانتز به ترتیب و توالی مراحل این کار دلالت دارد.

اصلاح قبل از وقفه- ترتیب و توالی عمل

آنچه که در زیر می خوانید مراحل دقیق روش استفاده از اصلاح قبل از وقفه می باشد که به محض اینکه احساس کردید که به کلمه باصطلاح ترس آور یا موهومی که احتمال لکنت را می دهید نزدیک می شوید، انجام خواهید داد. درست وقتی که می خواهید کلمه را بگوئید و قبل از گفتن آن (1) مکث نید به عبارتی کاملا توقف کنید. این مکث و توقف لحظه ای قبل از ادای کلمه مورد نظر به شما فرصت می دهد که آرامش و خوشرویی خودتان را حفظ کرده برای مقابله با این کلمه اندیشه نموده و خودتان را آماده نمائید.

به لحاظ این مکث کوتاه ممکن است کمی احساس خجالت نمائید اما برای نیل به یک درمان قطعی شما باید با جرات و شهامت و استقامت در تصمیم خود پایدار باشید. دیگران نیز چنین کرده اند شما نیز خواهید توانست. این مکث چندان طولانی نخواهد بود و تمایل شما برای مکث کوتاه، شما و مخاطبتان را قانع خواهد کرد که شما مصمم هستید که لکنت زبانتان را در هر شرایطی که در آن قرار دارید کنترل نمائید. حتی اگر این توقف شما کمی طول بکشد قدر مسلم وقتی که مکث می کنید مکث کردن، کمتر شما را خجول و هول می کند تا وقتی که شما دچار لکنت می شوید بخصوص وقتی که ناگهانی و چشم بسته گرفتار لکنت می شوید.

پس از آنکه کمی توقف نمودید، (2) سعی کنید دستگاه گویایی تان که شامل گلو نیز می باشد را از هرگونه گرفتگی و تنش رها نمائید. سعی کنید با آرامش بخشیدن کامل به دستگاه گویای تان احساس نمائید که زبانتان خیلی راحت در کف دهان قرار گرفته و لب هایتان کمی باز می باشد به گونه ای که شما می خواهید آب دهانتان را بدون باز کردن دهان از حد فاصله دو لبتان که کمی باز هستند بیرون بریزید. دقت کنید تا احساسی از شل و سست بودن تمامی عضلات دستگاه گویایی تان داشته باشید.

همان طوری که آرامش می یابید به گذشته فکر کنید و (3) به خاطر آورید وقتی که در کلمه ای دچار وقفه می شوید چه کار غیر عادی انجام می دهید. وقتی که در آن کلمه دچار لکنت می شوید چه اشتباهاتی را مرتکب می شوید؟ شما باید این اشتباهات را از مطالعات و بررسی هایی که قبلا از فعالیت عضلات دستگاه گویایی انجام داده اید و همچنین از تجارب خودتان در بکار بستن روش اصلاح بعد از وقفه به راحتی به خاطر آورید.

سپس به دنبال این چنین مروری از اشتباهاتی که معمولا انجام می دهید (4) حال ببینید از همه روشهای اصلاح لکنت که آموخته اید کدام یک را توانسته اید به طور موثر و مفید به هنگام بروز لکنت در کلمه با صدای خاصی به کار برید تا اشتباه خود را اصلاح نموده و آن را حذف یا تغییر دهید.

سپس (5) این ها را در ذهنتان بازگو کنید و یا عملا به صورت صامت حالتی را که از بکار بستن این روش اصلاحی در گفتن تمام کلمه به صورت حرکت آهسته و به طور سنجیده و شمرده و طولانی خواهید داشت در نظر آورید (احساس نمائید) ضمن آنکه به صورت آهسته از صدایی به صدای دیگر منتقل می شوید. به عبارت دیگر این کار برای این است که شما در فکرتان و یا به صورت صامت چگونگی انجام اصلاحات لازم را در حذف اشتباهات و یا تغییر آنها تکرار و تمرین نمائید.

همان طوری که تنفس شما به حالت عادی بر می گردد و نه قبل از آن (6) کلمه را ضمن بکار بستن اصلاحاتی که آنها را تمرین کردید بگوئید. اما (7) صدا و کلمه را خیلی آرام و شل و با روش ممتد، با تاکید فوق العاده بر اصلاح کردن آن بگوئید یادتان باشد که بیش از آنکه به صدای کلمه توجه داشته باشید احساسی از خود کلمه داشته باشید. هر چند بیان شمرده و آهسته کلمه موردنظر ممکن است باعث شود که چند کلمه بعدی را نیز همانطور بگوئید در این حد مانعی ندارد اما به طور کلی نباید این چنین باشد.

گاهی در انتقال از حروف صامت به حروف صددار که به دنبال هم می آیند فرد با مشکل مواجه می گردد. صحبت خیلی آهسته و ممتد و کشیده این مسئله را کمی راحت تر می کند. همچنین آهسته و شمرده و با طمأنینه صحبت کردن موجب می شود که شما وقت کافی داشته باشید تا پیش خودتان احساس و برداشتی از اقدامات اصلاح گرانه تان (ضمن آنکه به بیان کلمه و صدای دیگر می پردازید) داشته باشید. همان طوری که به طور آهسته آماده تلفظ کلمه بعدی می شوید ذهنتان را متمرکز احساس ایجاد تغییر یا اصلاح کامل حرکات غیر عادی عضلات دستگاه گویایی نمائید.

اگر شما به لحاظ مکث و توقف کوتاه و یا کشیده حرف زدن، کلمه ترس آور را بدون مشکل بیان می کنید و کمی خجالت می کشید این کار را در هر حال انجام دهید. در اینجاست که تصمیم راسخ شما مشخص می گردد شما چاره دیگری ندارید. شما متوجه خواهید شد که بتدریج این مکث ها به موازات پیشرفت و مهارت شما در مقابله کردن با وقفه های احتمالی با این روش جدید کوتاه تر می شوند.

ارسال شده در 21 دی 1395 توسط