تجزیه و تحلیل موانع و گیرهای گویایی

ضروری است که شما اقدام به یک خودآزمایی نموده و پیرامون موانع و گیرهای دستگاه گویایی خودتان مطالعه و بررسی دقیق بنمائید به گونه ای که در نتیجه این مطاله به یک آگاهی جامعی نسبت به ساختار و حرکات دستگاه گویایی خود به هنگامی که دچار لکنت می شوید نایل شوید. این مطالعه بیشتر پیرامون آن قبیل کنش ها و حرکات غیر طبیعی و غیر ضروری است که به هنگام لکنت از شما مشاهده می شود.

پر واضح است برای این هدف هم که شده لازم است که شما به لکنت خودتان ادامه دهید فعلا سعی نکنید که آن را متوقف نمائید شما باید از هر فرصتی برای آگاهی بیشتر از ماهیت و چگونه لکنت و حرکات دستگاه گویایی تان بهره بگیرید.

چگونه این برنامه خود آزمایی را انجام می دهید؟

یکی از راههایی که شما می توانید شناخت نسبتا خوبی نسبت به چگونگی لکنت خودتان پیدا کنید این است که به هنگام لکنت تا آنجا که می توانید خیلی آهسته و آرام لکنت کنید. منظور صحبت کردن آهسته نیست بلکه مراد ما در اینجا لکنت نمودن آهسته است. وقتی که به نظرتان می رسد که الان دچار لکنت خواهید شد مانعی ندارد، متوقف نشوید، صحبت خودتان را ادامه داده و خیلی آهسته لکنت کنید به گونه ای که فرصت داشته باشید تا نسبت به حرکات عضلات گویایی و یا اشتباهاتی که از شما سر می زند شناخت بیشتری حاصل نمائید.

این کار را ادامه دهید سعی کنید احساس و آگاهی خوبی نسبت به چگونگی گیر زبانتان داشته باشید و وقتی که تلفظ کلمه ای را تمام می کنید و می خواهید صدای دیگری را ادا نمائید، متوجه باشید چه اتفاقی می افتد و چه چیزی باعث می شود که در تلفظ صداهای خاصی بیشتر دچار لکنت شوید. مواردی را که به نظرتان غیر عادی و یا غیر ضروری می رسد یادداشت نمائید.

راه دیگری که می توانید این اطلاعات را بدست آورید این است که زمانی که دچار لکنت می شوید همان لکنت را چندین بار تکرار کنید. با جرات و شهامت لکنت خودتان را برای خودازمایی تکرار کنید. اما از دفعه دوم به بعد این کار را (لکنت کردن مجدد را) خیلی آهسته و آرام انجام دهید تا احساسی از چگونگی فعالیت حرکات عضلات گویایی تان بدست آورید.

 

 

ارسال شده در ۲۰ دی ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس