نکاتی درباره لکنت ارادی

وقتی که شما بر اساس سومین قاعده یا دستورالعمل کار می کنید توصیه شده است که شما گاهی بطور ارادی یا عمدی لکنت نمائید. افراد لکنتی معمولا با انجم این کار یعنی لکنت عمدی، تنش و ترس خودشان را کاهش می دهند. اگر شما تعمدا لکنت نمائید شما مستقیما به گیر زبان خود (لکنت) حمله کرده و سبب کاهش تنش می شوید. تنشی که مشکل گویایی شما را مضاعف می نماید اینک با لکنت عمدی، شما کاری را انجام می دهید که از آن ترس داشتید.

به لکنت عمدی بعضی وقت ها، لکنت کاذب یا شبه لکنت گفته می شود. این کار بهتر است که به صورت خیلی راحت و با تکرار ساده و آسان به خصوص در قسمت اول صداها یا اولین بخش سیلاب ها و یا تکرار کلمه صورت پذیرد. در لکنت عمدی بهتر است صرفا کلماتی بکار رود که فرد ترسی از آنها ندارد و خیلی راحت و آرام صحبت نماید.

عینا از لکنت خودتان تقلید نکنید، به شیوه متفاوت اما آسان لکنت نمائید. بعدا از شما خواسته خواهد شد که بر روی شیوه لکنت خودتان مطالعه و دقت نمائید اما در هر حال بهتر است که شما وقتی عمدا لکنت می کنید خیلی آسان و راحت این کار را انجام دهید.

خاطرتان باشد، هر سبکی را که شما برای لکنت عمدی انتخاب می کنید باید اطمینان حاصل کنید که لکنت شما کاملا داوطلبانه و عمدی است و صلاح نیست که در این حالت کنترل لکنت را از دست بدهید و دچار لکنت غیر عمدی شوید. لکنت داوطلبانه را به صورت آهسته و سنجیده سخن گفتن و تکرار آسان و یا طولانی نمودن تلفظ بعضی از حروف به گونه ای متفاوت از لکنت معمول خودتان تجربه نمائید. این کار به شما یک احساس توانایی و مهارت شخصی می دهد که بعدا لکنت غیر قابل کنترل را کنترل نمائید.

شما می توانید این کار را وقتی که تنها هستید با مطالعه بلند و راحت و با تکرار ساده و یا طولانی نمودن بعضی سیلاب های کلمات تمرین کنید سپس بعد از آن می توانید همین کار را هنگام صحبت با دیگران انجام دهید. این کار را بعنوان بخش مهمی از تکالیف و برنامه های روزمره تان قرار داده و خودتان را موظف به اجرای آن نمائید. مثلا بروید مغازه و از فروشنده قیمت بعضی از کالاها را بپرسید و روی بعضی از کلمات عمدا لکنت داشته باشید. در توقف سیلاب کلمات را خیلی آسان اما روشن انجام دهید. ارتباط بصری خودتان را وقتی که لکنت می نمائید کاملا حفظ نمائید و مطمئن باشید که لکنت شما روی کلماتی است که از آنها ترسی نداشته اید.

صحبت کردن همراه با لکنت عمدی کمک می کند که بتدریج احساس خجالت و دستپاچگی شما از بین برود. هر چقدر بیشتر شما این برنامه را ادامه دهید احساس راحتی بیشتری خواهید داشت. هدف شما این باشد که به حالتی برسید که آماده باشید بدون هرگونه آزردگی عاطفی لکنت نمائید.

بدلایل گوناگون بهتر است این برنامه را اجرا نمائید. اولا این خود راهی است که قبول نمائید که شما دچار لکنت هستید. ثانیا این خود شیوه ای است که شما دریابید که دیگران چه عکس العملی در مقابل فرد لکنتی نشان می دهند و متوجه خواهید شد که عمدتا مهربان و صبور هستند و آماده اند که کمک نمایند. ثالثا لکنت عمدی به شما احساس رضایت می دهد که بدانید شما از جرات مقابله با اختلال گویایی بطور آشکار برخوردارید.

خیلی موثر خواهد بود که اگر شما در حین صحبت با لکنت عمدی از شوخ طبعی برخوردار بوده و حتی بتوانید طنزی درباره لکنت خودتان بگوئید.

انجام این برنامه همچنین حساسیت شما را نیز کاهش خواهد داد. بعنوان مثال بعضی وقت ها شما می توانید درباره لکنت خود شوخی کنید و یا حرف خنده داری بزنید. مثلا بگوئید که اگر شما حرف نمی زدید لکنت نمی کردید. و یا در پاسخ به یک توضیح موکدا بگویید که من لکنت می نم و یا اعلام کنید که ممکن است بخاطر مشکل تکنیکی فاصله ای داشته باشیم آیا این جملات خوشایند نیستند؟ حتما هستند اگر نه برای شما بعنوان فرد لکنتی حتما برای دیگران جالبند.

بسیار خوب خواهد بود که اگر شما عادت نمائید که در حین تکلم از احساس طنز گونه ای برخوردار باشید اما در عین حال باید مواظب باشید که از حد تعادل خارج نشوید و بلند بلند نخندید و تظاهر نکنید که لکنت خود را مسخره می کنید. بعضی از افراد لکنتی این کار را کرده اند در حالیکه در واقع در درون خود احساس خیلی بدی از لکنت داشته اند.

آمادگی و تمایل افراد لکنتی برای لکنت عمدی به ویژه به شیوه ای آرام و متعادل، یکی از قوی ترین ابعاد روان شناختی درمان لکنت است و می تواند به یک تغییر پایدار و خوشایند در سلامت کلامی منجر شود.

ارسال شده در 20 دی 1395 توسط