صحبت کردن آرام و شمرده برای درمان لکنت زبان

اولین قاعده یا دستورالعمل از برنامه های درمانی از شما می خواهد که عادت کنید خیلی آهسته و شمرده حرف بزنید، اعم از اینکه بطور طبیعی و بدون لکنت صحبت می کنید و یا دچار لکنت می شوید. این دستورالعمل به چند دلیل توصیه و تاکید می شود:

اولا، شمرده و آرام صحبت کردن، شیوه ای از سخن گفتن است که به طور کلی مورد پسند و خوشایند اجتماع است.

ثانیا، شمرده و آرام حرف زدن سبب می شود که شما به شیوه ای راحت و بدون تنش و ضطراب صحبت کنید این روش خود سهم بسزایی در جریان کنترل و درمان اختلال گویایی شما دارد.

به طور موقت با پذیرش نقش خودتان به عنوان یک فرد لکنتی، تصمیم بگیرید که با کوشش و تلاش فراوان همیشه و در همه جا و تحت هر شرایطی آهسته و شمرده صحبت نمایید هر چند که شدت و فرکانس صوت شما متفاوت باشد. بدیهی است انجام این کار بسیار مشکل خواهد بود. بخصوص اگر شما به تند و سریع صحبت کردن عادت کرده باشید. لذا آهسته و شمرده و سنجیده صحبت کردن مستلزم تصمیم جدی و تمرکز و توجه فراوان شما به این مهم خواهد بود.

بسیا رسودمند و موثر خواهد بود اگر شما زمانی که تنها هستید بتوانید حداقل روزانه 5 دقیقه شمرده صحبت کردن را تمرین نمائید. برای این کار شما ممکن است نسبت به موضوعی که آشنایی نسبتا خوبی به آن دارید، بیاندیشید و در همان زمینه با خودتان آهسته و شمرده صحبت نمائید. البته با شدت و فرکانس و آهنگ متنوع.

همچنین شما می توانید کتاب یا مجله ای را به طور خیلی شمرده بخوانید با این تصور که در حال صحبت کردن با دیگران بوده و در صدد انتقال پیامی هستید.

وقتی که شما در میان جمعی هستید همیشه سعی نمائید توجه چندانی به ضیق وقت نکنید و وقتی می خواهید صحبت کنید هیچ گونه عجله و شتاب نداشته باشید. ممکن است هنگامی که انتظار می رود شما شروع به صحبت نمائید بعضی وقت ها دچار احساس ناخوشایندی از شتاب و عجله شوید به گونه ای که فکر می کنید تحت فشار وقت قرار دارید و نباید فرصت را از دست بدهید و احساس می کنید که مجبور هستید خیلی سریع و با عجله صحبت نمائید و اصلا وقتی برای شمرده و آهسته صحبت کردن ندارید. اما علیرغم این قبیل احساسات ناخوشایند و آزار دهنده این بار همه سعی و تلاش خودتان را بکار گیرید تا بر احساس مخرب فشار و عجله فائق آئید.

بیشتر افراد لکنتی وقتی دچار عجله و دستپاچگی می شوند از حالت سکوت واهمه دارند. لذا توصیه می شود زمانی که شما قرار است صحبت نمائید، سعی کنید گاه در فواصل جملات خود مکث کردن را تجربه کنید. عمدا لحظه ای مکث کنید و ساکت باشید.

هیچ گونه عجله ای وجود ندارد صحبت شما آن قدر ها هم که فکر می کنید وقت نمی گیرد. خیلی راحت ارام و شمرده و بعضا همراه با مکث حرفتان را بزنید به غیر از مواردی که حادثه ای رخ داده مثلا جایی آتش گرفته، نیازی به عجله کردن در سخن گفتن نیست. مردم منتظر می مانند تا به آنچه که شما می خواهید بگوئید گوش کنند. بگذار منتظر بمانند و اصلا عجله نکنید. خیلی سریع و خلاصه در مکالمه تلفنی سلام و احوالپرسی ننمائید، مکث کنید و راحت و آرام و با طمأنینه حرف بزنید.

اگر شما قادر به استفاده از دستگاه ضبط صوت باشید فرصت بسیار خوبی خواهد بود که شما نحوه صحبت کردن خودتان را ضبط نمائید. بخصوص اگر هنوز شیوه جدید صحبت کردن را مطابق توصیه های اولین دستورالعمل برنامه خود درمانی (صحبت کردن آرام و شمرده توام با مکث) را شروع نکرده باشید.

ضبط کردن چگونگی مشکل گویایی و لکنت زبان شما اطلاعات سودمندی را در رابطه با برنامه درمانی مورد نظر فراهم خواهد ساخت. بعنوان مثال گوش دادن به نواری که شما صحبت کرده اید شما را در آگاهی و کشف موارد دقیق مشکل گویایی و اتخاذ شیوه مناسب در راستای صحبت کردن آهسته و شمرده کمک خواهد نمود.

ممکن است برای شما این سوال مطرح شود که در چه وقت هایی لکنت زبن خودتان را ضبط نمائید:

پاسخ این است که انتخاب شرایط و موارد با شخص شما خواهد بود. مثلا اگر شما به هنگام صحبت تلفنی دچار لکنت می شوید شما ضبط صوت را آماده ضبط نموده و شروع کنید به چند نفر از دوستان و یا کسانی که با آنها کار دارید تلفن بزنید در هر وعده حدود ده دقیقه مکالمات تلفنی خودتان را ضبط کنید.

وقتی که شما بر این امر مهم کاملا آگاه شده و باور داشته باشید که رفتار تقلاگرانه ای است که لکنت نامیده می شود، رفتاری است که شما به هنگام صحبت کردن از خود نشان می دهید و چیزی نیست که به طور اسرارآمیزی برای شما اتفاق بیفتد آن وقت شما در یک شرایط خوبی قرار دارید که شروع کنید رفتار غیر طبیعی گویای تان را که به هنگام صحبت کردن از شما مشاهده می شود تغییر دهید، به گونه ای که بتوانید راحت و آسان و روان صحبت نمائید.

ارسال شده در 19 دی 1395 توسط