دستورهای اساسی- اصلاح رفتار شخص لکنتی

عادت کنید که همیشه آرام و شمرده صحبت کنید چه زمانی که دچار لکنت می شوید و یا بدون لکنت صحبت می کنید:

همیشه بهتر است که انسان آرام و شمرده صحبت کند تا اینکه با سرعت و تند کلمات را ادا نماید. خیلی آسان است که آدم یک لاک پشت کُندرو را کنترل کند تا اینکه خرگوش تندرو را، پس آهسته صحبت کنید.

این اولین و مهمترین قانون یا دستور از شما می خواهد که در خودتان عادت آرام و شمرده و سنجیده صحبت کردن را بوجود آورید. این شیوه از سخن گفتن عموما موجب توجه و احترام دیگران واقع می گردد  اما هدف اصلی از پیشنهاد چنین شیوه تکلم این است که این شیوه موجب کاهش تنش و ایجاد آرامش روانی- عضلانی شده و پاسخ مثبتی است به روشهای کنترل شده درمانی.

همچنین، شمرده و آرام صحبت کردن سبب می شود که فرد لکنتی بر احساس شتاب و عجله خود بهنگام صحبت نمودن غلبه پیدا کند. گاهی اوقات افراد لکنتی وقتی شروع به صحبت می کنند عجله می کنند که خیلی سریع آنچه را که در ذهن دارند (قبل از اینکه دچار لکنت شوند) به زبان بیاوریند همین کار موجب ایجاد تنش و تشدید لکنت آنها می شود. برای کاهش چنین احساس ناخوشایندی (تعجیل در سخن گفتن) توصیه می شود که وقتی شخص لکنتی صحبت می کند ممکن است در بین صحبت های خود و فواصل جملات لحظه ای مکث نموده و یا حتی کمی سکوت کند و دوباره شروع به صحبت نماید.

موقتا با پذیرش نقش خودتان به عنوان فرد لکنت کننده اجازه دهید که چنین نتیجه گیری کنیم که همواره تلاش نمائیم در همه وقت و همه جا آرام و شمرده صحبت کنیم. این کار آسان نخواهد بود و مسلما مستلزم توجه و اراده قوی است مخصوصا اگر شما به تند و با عجله صحبت کردن عادت کرده باشید. شروع این کار یعنی آرام صحبت کردن در ابتدا ممکن است کمی غیر طبیعی به نظر برسد. اما شما بتدریج بدان عادت پیدا می کنید مطمئنا این عادت جدید برای شما مفید و سودمند خواهد بود و شما کمتر دچار فشار زمان خواهید شد.

ارسال شده در 19 دی 1395 توسط