مشکلات زنان مبتلا به ADHD

در دوران کودکی و نوجوانی، شیوع ADHD در پسرها نسبت به دخترها ۴ به ۱ است، در حالی که این نسبت در سنین بزرگسالی ۱ به ۱ می شود. علت این امر عدم تشخیص و درمان ADHD دختران در سنین کودکی می باشد. از آنجا که دختران بیشتر به ADHD نوع بی توجهی می شوند تا نوع بیش فعالی- تکانشگری، به مشکلاتشان کمتر توجه می شود. کودکان بیش فعال و تکانشگر بیشتر مورد توجه متخصصان بهداشت روان قرار می گیرند و چون کودکان بی توجه (چه دختر و چه پسر) رفتارهای ایذایی آشکاری ندارند مورد غفلت واقع می شوند. به علاوه، دختران مبتلا به ADHD نوع بیش فعالی، به جای دویدن یا بالا رفتن از جاهای بلند، زیاد حرف می زنند و پرچانگی می کنند. به علاوه احتمال ابتلا به افسردگی در دختران مبتلا به ADHD 5 بار بیشتر از دختران غیر مبتلا است و افسردگی شان شدیدتر و طولانی تر است و بسیاری از این افراد در سنین بزرگسالی برای درمان افسردگی خود اقدام می کنند در حالی که ADHD آنها ناشناخته باقی می ماند. مهمترین مشکل زنان و مردان بزرگسالی که مبتلا به ADHD هستند بی توجهی است. از آنجا که در سنین بزرگسالی برخلاف دوران کودکی، خود فرد برای درمان رجوع می کند زنان بزرگسال بیشتر از مردن برای بهبود مشکلاتشان اقدام می کنند.

زنان با مشکلات خاصی مثل حفظ تعادل زندگی خانوادگی و کار یا تحصیل دست به گریبانند. از آنجا که در جوامع امروزی زنان بیشتر از مردان به کارهای منزل و نگهداری از کودکان می پردازند افراد مبتلا به ADHD در این زمینه ها با مشکلاتی روبرو می شوند. چون کنترل نشانه های این اختلال وقت و انرژی زیادی می گیرد، زنان شاغل، مصائب زیادی را تحمل می کنند. بسیاری از خانم های مبتلا به ADHD به دلیل بی نظمی منزل و توده های لباس، کاغذ و سایر چیزهایی که همه جا پراکنده شده اند، هرگز مهمان دعوت نمی کنند. انجام کارهای منزل و امور عادی روزانه برای آنها طاقت فراست. این افراد ممکن است به دلیل تحمل کم ناکامی و ناتوانی در انجام کارهایشان دائما سر بچه ها داد بزنند. به علاوه ناتوانی آنها برای ایجاد ساختار و وضع محدودیت هایی برای کودکان، تعارضات ارتباطیشان را تشدید می کند. از آنجا که احتمال ابتلای کودکانشان به ADHD زیاد است فرزندپروری برای آنها به مراتب دشوارتر می باشد. کج خلقی و تکانشگری کودکان که ناشی از نحوه رفتار والدین می باشد خطر کودک آزاری را توسط این افراد بالا می برد.

مسئله دیگری که زنان با آن مواجهند، تغییرات هورمونی است که بر علائم ADHD تاثیر می گذارند. وقتی دخترها به سن بلوغ می رسند تغییرات قابل توجهی در وضعیت خلقی شان به وجود می آید که بر نشانه های ADHD اثر می گذارد. معمولا وضعیت خلقی زنان در دوران قبل از قاعدگی، افت می کند و استرس ناشی از علائم ADHD می تواند این حالت را تشدید کند. سطح استروژن موجود در خون، خلق، وضعیت روانی و حافظه را تحت تاثیر قرار می دهد. مطالعاتی که در مورد زنان انجام شده است نشان می دهد که استروژن می تواند خلق و عملکرد شناختی را بهبود دهد. زنان زی دوران یائسگی علاوه بر تغییرات خلقی، دچار نقایص شناختی هم می شوند. این دو موقعیت به طور چشمگیری علائم ADHD را تشدید می کنند و مممکن است باعث تغییراتی در روند درمان شوند.

اظهرنظر سامانتا:

من همیشه در محل کار موفق تر از محیط خانه بودم. به دلیل مشکلاتی که در تمرکز، سازماندهی و حفظ توجه داشتم نمی توانستم وظایفم را به عنوان مادر انجام دهم. ساختار حاکم بر محیط کاری باعث می شد که راحت تر کارهایم را انجام دهم. وظایفی که در منزل بر عهده دارم بسیار زیاد است دلم می خواهد خانه ام تمیز و مرتب باشد با بچه هایم بازی کنم، با دوستانم رفت و آمد داشته باشم، خرید کنم، غذا بپزم و ورزش کنم. انجام همه کار و رسیدن به همه اهدافم بخصوص مجبورم تمام وقت کار کنم بسیار دشوار است باید برای همه ما برنامه ریزی کند.

ارسال شده در ۱۳ دی ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس