درمان شناختی رفتاری چطور به بهبود ADHD کمک می کند؟

 

CBT مبتنی بر دو مدل نظری جداگانه شناختی و رفتاری است. بر اساس مدل شناختی، شناختواره و افکار، تعیین کننده هیجانات و رفتارها می باشند. افکار خودآیند نوعی شناخت هستند که ممکن است توسط خطاهای تفکر مثل تعمیم افراطی، تفکر فاجعه آمیز، نتیجه گیری شتابزده یا شخصی سازی تحریف شوند. در افسردگی و سایر اختلالات روان پزشکی، شدت و فراوانی خطاهای تفکر افزایش می یابد. مدلهای رفتاری مبتنی بر نظریات یادگیری مثل سرمشق گیری یا پاداش دهی به رفتارها هستند. در CBT از فنون مبتنی بر مدلهای شناختی و رفتاری استفاده می شود. استفاده از روشهای شناختی یا راهکارهای رفتاری به نوع اختلال و مرحله درمانی بستگی دارد.

فنون شناختی عبارتند از:

  • آموزش روانی
  • تعدیل افکار خودآیند
  • تعدیل طرحواره ها

فنون رفتاری عبارتند از:

  • برنامه ریزی فعالیت ها
  • کنترل تنفس
  • قرارداد وابستگی
  • حساسیت زدایی/ آموزش آرمیدگی
  • مواجهه و غرقه سازی
  • آموزش مهارت های اجتماعی
  • توقف فکر/ توجه برگردانی

بیماران به کمک این فنون نحوه کنترل اضطراب و استرس خود را می آموزند. آموزش مواجهه تکنیکی است که از مواجهه تدریجی برای رویارویی با موقعیتی بسیار اضطراب زا استفاده می کند.

CBT بهتر از سایر انواع روان درمانی ها مورد مطالعه قرار گرفته است و اثرات آن در درمان افسردگی و بسیاری از اختلالات اضطرابی تایید شده است. سافرن و همکاران درمان شناختی رفتاری را در کنار دارو درمانی برای بهبود علائم باقی مانده و تخریب گر ADHD بزرگسالی به کار می برند.

بخشهای مختلف این برنامه عبارتند از:

  • سازمان دهی و برنامه ریزی
  • مقابله با حواس پرتی
  • بازسازی شناختی
  • اهمال کاری
  • مدیریت خشم
  • مهارت های ارتباطی

هر چند شواهدی مبنی بر اثربخشی CBT بر نشانه های ADHD در غیاب دارو درمانی وجود ندارد اما می توان از آن برای درمان علائم باقی مانده استفاده کرد. معمولا CBT سه تا شش ماه طول می کشد و شامل 10 تا 20 جلسه فهتگی می شود. انتظار می رود که بیمار به طور فعالانه، فنون مختلف را تمرین کند و تکالیف خانگی را انجام دهد. به علاوه فنون CBT بر تغییر شناختواره، تعیین اهداف و تمرین راهکارهای جبرانی، تمرکز دارد.

ارسال شده در 10 دی 1395 توسط

مطالب مشابه