چطور دکتر، یک داروی محرک را برای درمان ADHD انتخاب می کند؟

با توجه به تعداد زیاد داروهای محرکی که در بازار وجود دارد ممکن است در مورد نحوه انتخاب دارو توسط پزشک، سوالاتی در ذهنتان مطرح باشد. سابقا به دلیل محدودیت داروهای موجود در بازار فقط افراد کمی بهبود می یافتند. برای اولین بار در دهه 1930 یک داروی محرک به نام دکستروآمفتامین برای درمان اختلالات توجه به کار گرفته شد که یکی از قدیمی ترین داروهای مورد استفاده در درمان ADHD است. در دهه 1960 متیل آمفتامین به بازار آمد و به طور گسترده ای در درمان ADHD کودکان مورد استفاده قرار گرفت. یک ویژگی مشترک این دو دارو که سالها تنها درمان موجود برای ADHD محسوب می شدند، نیمه عمر کوتاه آنهاست یعنی این داروها سریعا از بدن خارج می شوند به همین دلیل باید 2 تا 3 بار در روز مصرف شوند. نوع طولانی اثر این داروها نیز تهیه شد ولی طبق نظر بسیاری از درمانگران تاثیر کمتری نسبت به انواع کوتاه اثر داشتند.

یک مولفه مهم در انتخاب داروهای محرک طول اثر آنهاست. معمولا در درمان ADHD یک داروی طولانی اثر تجویز می شود مگر اینکه دلایل خاصی برای استفاده از یک داروی کوتاه اثر وجود داشته باشد. از آنجا که تمام محرک ها دارای اثرات مثبت و عوارض جانبی مشابه هستند بیشتر مواقع پزشکان بر اساس سلیقه خود یک دارو را تجویز می کنند.

در هر حال طول اثر و نحوه آزاد شدن دارو در بدن هم از عواملی هستند که بر انتخاب دارو تاثیر می گذارند. به خاطر داشته باشید که به دلیل تفاوت های فردی در سوخت و ساز داروها مدت تاثیر آنها در افراد مختلف متفاوت است. مدت تاثیر دارو و وضعیت خواب بیمار از جمله مواردی هستند که در انتخاب دارو باید لحاظ شوند. برای مثال هر چند یک داروی 12 ساعته تا اواخر بعد از ظهر اثرات خود را حفظ می کند اما احتمالا نسبت به یک داروی 8 ساعته بیشتر باعث بی خوابی بعضی از بیماران می شود.

در صورتی که داروهای محرک طولانی اثر در بهبود علائم ADHD بی تاثیر باشند می توان از داروهای کوتاه اثر استفاده کرد. از آنجا که میزان این داروها یکباره در خون بالا نمی روند (بخصوص برای افرادی که باید چندین بار در طی روز دارو مصرف کنند) مفیدند. در حال حاضر داروهای کوتاه اثر بیشتر در اواخر روز که تاثیر داروهای طولانی اثر از بین می روند استفاده می شوند. این داروها به ویژه برای افرادی که تا دیر وقت کار می کنند یا عصرها به مدرسه می روند مفیدند. داروهای کوتاه اثر برخلاف انواع طولانی اثر، دارای انواع ژنریک هستند که از نظر مالی مقرون به صرفه اند.

ارسال شده در 10 دی 1395 توسط