بر اساس DSM-IV-TR نشانه های معادل ADHD کودکی در بزرگسالی

یکی از مشکلات تشخیص ADHD بزرگسالان، عدم تطابق نشانه های ذکر شده در DSM-IV-TR با علائم این اختلال در بزرگسالی است. برای مثال بزرگسالان از اسباب و اثاثیه منزل بالا نمی روند و معمولا آرام نشستن در یک جا برایشان سخت نیست. معمولا بیش فعالی در بزرگسالان به صورت احساس بی قراری ذهنی یا به شکل قدم زدن های افراطی دیده می شود. تکانشگری نیز به صورت ناپایداری خلق، تندخویی و تمایل به قطع صحبت دیگران دیده می شود. بی توجهی به صورت حواس پرتی حین مکالمه، ناتوانی در توجه به تکالیف یکنواخت گم کردن وسایل بروز می کند.

بزرگسالان بیشتر از کودکان و نوجوانان به مشکلاتشن توجه دارند و به دنبال درمان هستند در حالی که کودکان و نوجوانان توسط والد یا قیم شان برای درمان آورده می شوند و غالبا مشکلات خود را تشخیص نمی دهند. از آنجا که بزرگسالان مبتلا به ADHD زمان زیادی با این اختلال زندگی کرده اند از فنون مختلفی برای جبران مشکلاتشان استفاده می کنند. برای مثال بزرگسالان به دلیل استفاده مکرر از دفترچه یادداشت شخصی، فراموشکاری را به عنوان یکی از علائم خود ذکر نمی کنند. به همین دلیل برای درک دقیق نشانه های بیماری و عملکرد این افراد بررسی ساز و کارهای جبرانی مورد استفاده در زندگی روزمره شان حائز اهمیت است.

ارسال شده در 9 دی 1395 توسط