شل کننده های عضلانی خوب و بد

شل کننده های عضلانی، داروهایی هستند که فقط عضلات را شل و ریلکس می کنند. گاهی اوقات ضد دردهایی نیز همراه با شل کننده های عضلانی تجویز می شود. شل کننده ها می توانند برای درمان سردردهای مزمن به ویژه سردردهای سرویکوژنیک و سردردهای تنشی استفاده شوند. عموما در معالجه میگرن، سردردهای خوشه ای و دیگر انواع سردردها بی تاثیر هستند. سوما یا سوپریدول، سایکوبنزاپرین و متوکاربامول تعدادی از شل کننده های عضلانی می باشند. این داروها به شکل دهانی در دسترس هستند اگر چه بعضی از آن ها مثل متوکاربالمول می تواند تزریقی هم باشد. شل کننده ها معمولا سبب ایجاد سیتی و رخوت می شوند و ممکن است منجر به اختلال در قضاوت فرد در زمانی که تحت تاثیر داروست شود. بیمارانی که قبلا داروی آرام بخش گرفته اند باید از مصرف شل کننده های عضلانی و الکل اجتناب کنند.

هشدار دیگر آن که اگر ضد افسردگی های سه حلقه ای همراه با شل کننده های عضلانی مصرف شوند عوارضی مانند سستی در بردارند. سایر داروهایی که باید از مصرف هم زمان با شل کننده های عضلانی اجتناب شوند شامل آنتی هیستامین ها، آرام بخش ها، مخدرها، باربیتورات ها و داروهای ضد صرع می باشند. هم چنین هرگز بیش از یک نوع شل کننده عضلانی در یک زمان مصرف نکنید.

ارسال شده در 6 دی 1395 توسط