سینوزیت پیشانی حاد و مزمن

تشخیص و درمان سینوزیت پیشانی حاد به علت عوارض تهدید بینایی و زندگی مهم است. سردرد در ناحیه پیشانی شدید است و با خم شدن بدتر می شود که نشانه ویژه این سینوزیت می باشد. عفونت به راحتی به کره چشم جایی که نابینایی رخ می دهد و به حفره جمجمه که خطر تشکیل آبسه در آن است گسترش می یابد. بیماران با سینوزیت پیشانی باید خیلی سریع با آنتی بیوتیک و ضد احتقان درمان شوند.

سینوزیت مزمن:

التهاب مخاط بینی، بیماری مزمنی است که منشا آلرژیک یا عفونی دارد و بیش از 3 ماه طول می کشد. مخاط متورم، منفذ سینوسی باریکتری دارد. اختلالات ساختمانی به خصوص انحراف تیغه ی میانی بینی و تغییر در وضعیت سیستم ایمنی به خصوص آلرژی شایع ترین و مهم ترین عامل مستعد کنده ی سینوزیت مزمن هستند.

ثابت ترین علامت و نشانه بیماری، ترشحات غلیظ چرکی و انسداد خفیف بینی است. بیماران از سرفه مزمن، مزه بد در دهان، فقدان بو و احساس بوی ناخوشایند به خصوص در عفونت هایی با سرچشمه ی دندانی، سردردهای صبحگاهی شدید، احساس فشار و یا درد در بین چشم ها، پیشانی یا گونه ها و گرفتگی بینی شاکی هستند. بسیاری از بچه ها عفونت مزمن یا راجعه گوش میانی دارند. تشخیص بر اساس آندوسکوپی و سی تی اسکن صورت
می گیرد.

درمان:

درمان سینوزیت مزمن شامل دو اصل کلی است:

1- تشخیص و درمان عامل زمینه و مستعد کننده

2- از بین بردن و تا حد امکان طبیعی کردن تغییرات مخاطی

در این بیماران معمولا ابتدا یک دوره درمانی با آنتی بیوتیک های مناسب همراه با داروهای ضد احتقانی، استروئیدهای خوراکی و شستشوی سینوس به اجرا گذاشته می شود. تعدادی از این بیماران با این روش بهبود می یابند ولی اکثر آن ها نیاز به عمل جراحی پیدا می کنند. امروزه درمان به طریق آندوسکوپی نیز روش مناسبی است. بین 10 تا 90 درصد بیماارن با روش جراحی یا آندوسکوپی به طور بالینی بهبود پیدا می کنند.

ارسال شده در 6 دی 1395 توسط