علل نورالژی اکسی پیتال

نورالژی اکسی پیتال ممکن است در اثر ضربه به سر، نظیر ضربه ایجاد شده در تصادف رخ دهد و نسبت به آسیب ناگهانی گردنی خیلی اختصاصی است زیرا یک عصب اختصاصی آسیب می بیند. گاهی اوقات ممکن است این اتفاق برای ورزشکاران رخ دهد به ویژه وقتی که به سر، کشش بیش از حد می دهند. استئوآرتریت و بیماری دیسک نیز می تواند سبب نورالژی اکسی پیتال شوند. به ندرت بیماران مبتلا به نورالژی اکسی پیتال تومور دارند. به هر حال اغلب پزشکان نمی توانند علت را مشخص کنند.

درمان نوارالژی اکسی پیتال:

وقفه های عصبی در مهره های گردنی موثرترین درمان برای نورالژی اکسی پیتال است. شرکت های بیمه این درمان را به صورت تجربی یا تحقیقاتی مدنظر دارند، بنابراین از تحت پوشش قرار دادن آن اجتناب می کنند. پزشکان ممکن است در نواحی دردناک، استروئید تزریق کنند که به بعضی از بیماران کمک می کند. (ابتدا بی حسی موضعی داده می شود، بنابراین در هنگام تزریق دردی احساس نمی کنید).

ماساژ درمانی، تسکین موقتی در نورالژی اکسی پیتال مهیا می کند و طب سوزنی شاید کمک کننده باشد. تزریق بوتاکس نیز ممکن است مفید باشد اگر چه تحقیقات بوتاکس را برای درمان نورالژی اکسی پیتال تایید نکرده است.

داروهای تجویزی مثل شل کننده های عضلانی، اغلب برای بیماران دچار درد مزمن ناشی از نورالژی اکسی پیتال مورد نیاز است. گاهی اوقات داروی ضد صرع کاربامازپین مصرف می شود. ضد افسردگی ها هنگامی که درد شدید و مزمن است تجویز می شوند.

بیمارانی که درد خیلی شدیدی دارند و به دارو و سایر درمان ها پاسخ نمی دهند ممکن است جراحی شوند. (نظیر انعقاد بافت به وسیله ی امواج رادیوفرکانس قوی یا امواج رادیوفرکانس پالس دار). اگر بیماران، بیماری دیسک نیز داشته باشند جراحی مهره های گردنی شرایط را بهبود می بخشد. بعضی از پزشکان بخشی از عصب درگیر را با روشی نظیر قطع بخشی از ریشه عصبی در ناحیه پشتی بی حس می کند یا از بین می برند که به طور آشکار درد بیمار را تسکین می دهد.

بعضی از بیماران مبتلا به نورالژی اکسی پیتال دردناک از محرک الکتریکی عصب که در مهره های گردنی کار گذاشته می شود استفاده می کنند. اگر چه شبیه جراحت کوچک است اما اکثر پزشکان آن را به عنوان جراحی کوچک در نظر نمی گیرند. محرک الکتریکی عصب، اعصاب یا بافت های محیطی را تخریب نخواهد کرد.

ارسال شده در 5 دی 1395 توسط