محاسبه میزان دارو در مبتلایان به سردرد

افراد مبتلا به سردردهای سرویکوژنیک مزمن معمولا برای کنترل علایم شان به بیش از یک دارو نیاز دارند مثل داروهی ضد التهابی غیر استروئیدی.ممکن است پزشکتان برای درمان سردردهای سرویکوژنیک شل کننده های عضلانی تجویز کند که شامل دارویی مثل باکلوفن می باشد. در هنگام درد شدید و عدم تسکین، و هنگای که استامینوفن به تنهایی کارساز نیست ممکن است نیاز به یک ضد درد قوی داشته باشید. البته پزشکان برای تجویز نارکوتیک در شک و تردید هستند. زیرا ممکن است سبب اعتیاد بیماران شود البته این حالت به ندرت در میان بیماران اتفاق می افتد. عوارض جانبی نارکوتیک ها عبارتند از: اعتیاد، یبوست، سنگینی و رخوت.

ممکن است بعضی از بیماران مبتلا به سردردهای سرویکوژنیک با مقادیر کم داروهای ضد افسردگی ۳ حلقه ای مانند آمی تریپتلین، پاملور و یا آونتیل دردشان تسکین یابد. این داروها مسکن هایی هستند که نمی توانند برای خواب نیز مفید باشند.

اگر پزشک یک ضد افسردگی مرتبط و یا الاویل تجویز کند به این معنا نیست که او شما را به عنوان یک فرد مبتلا به افسردگی می شناسد. برای درمان افسردگی معمولا نیاز به مقادیر بیشتری دارو دارید.

داروهای پیشگیری:

خیلی از بیماران مبتلا به سردردهای سرویکوژنیک از داروهای پیشگیری مثل کاربامازپین یا توپاماکس استفاده می کنند که داروهای ضد صرع نیز هستند. توپاماکس در مطالعات تحقیقاتی به عنوان داروی موثر در پیشگیری از سردردهای مزمن در خیلی از افراد به ویژه افرادی با سردردهای میگرنی و خوشه ای شناخته شده است. اما خیلی از پزشکان دریافته  اند که برای درمان سردردهای سرویکوژنیک نیز موثر می باشد. نظیر تمام داروها، توپاماکس نیز ممکن است اثرات جانبی داشته باشد که شامل خارش و سوزش در انگشتان و پنجه ها و یا خستگی می باشد. یک عارضه جانبی دیگر می تواند کاهش وزن باشد و این مزیتی است برای بیمارانی که افزایش وزن دارند.

ارسال شده در ۴ دی ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس