قابل توجه مبتلایان به سرطان

همه  ما در جامعه ای بدون تحرک زندگی می کنیم و بیشتر وقت خود را به جای پرداختن به فعالیتهای فیزیکی با نشستن پشت میز کار مقابل رایانه و تماشای تلویزیون می گذرانیم. کمبود فعالیت های بدنی سبب افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی، سکته ی مغزی، دیابت و همچنین افزایش وزن یا چاقی مفرط و حتی ابتلا به بیماری های مزمن خواهد شد.شاید از نظر بیماران تحت درمان سرطان، پرداختن به فعالیت های بدنی کار خسته کننده ای به نظر برسد و تجدید قوا از طریق استراحت را ترجیح دهند. اما ذکر این نکته لازم است که با وجود اهمیت استراحت در تسریع روند بهبودی پس از بیماری، فعالیت های بدنی نیز به همان میزان حائز اهمیت است. پس با آغاز هر چه زودتر فعالیت های فیزیکی به همان نسبت احساس بهبودی در بیمار بیشتر شده و شاید نیاز وی به دارو و حتی برخی مشکلات پزشکی نیز کمتر شود.

قابل توجه مبتلایان به سرطان:

بیماران پیش از آغاز هر برنامه ی ورزشی باید با پزشک معالج خود مشورت و اطلاعات لازم را درباره ی فعالیت های فیزیکی مناسب با شرایط جسمانی شان کسب کنند. مثلا کسانی که تحت معالجه با پرتو درمانی قرار دارند احتمالا باید از ورزش های آبی و اگر دچار کمبود گلبول های سفید خون هستند از حضور در کلاس های عمومی ورزشی خودداری کنند. از آنجا که نکات زیادی را باید با توجه به وضعیت بیمار در نظر گرفت مشورت با پزشک از اهمیت بسیاری برخوردار است.

هرگونه برنامه ی ورزشی باید به تدریج شروع و در طول زمان بیشتر شود. با توجه به آمادگی جسمانی و سطح آسایش بیمار می توان با 10 دقیقه پیاده روی در اطراف خانه شروع کرد و کم کم به 30 دقیقه فعالیت روزانه ی توصیه شده از سوی موسسه ی تحقیقات سرطان آمریکا آن را افزایش داد. بیمارانی که قبل از ابتلا به سرطان از مشتریان ثابت کلاس های ورزشی بوده اند باید شدت تمرینات خود را برای مدتی کاهش دهند.

بهتر است مبتلایان به سرطان به ویژه کسانی که برای اولین بار قصد شروع ورزش را دارند در برنامه های ورزشی خاص این بیماران شرکت کنند. در اینجا وظیفه ی پزشک و تیم درمان است که راهنمایی های لازم را در اختیار بیماران قرار دهند. شرکت در این کلاس ها علاوه بر امکان آشنایی با سایر همسفران کشتی سرطان سبب گسترش شبکه ی حمایتی بیمار نیز خواهد شد.

ارسال شده در 2 دی 1395 توسط