کمبود روی در بدن به چه عواملی منجر می شود؟

zinc

این ماده ی معدنی در ساختار بسیاری از آنزیم های موثر در فراوری و هضم کربوهیدرات ها و الکل مشارکت دارد. همچنین در تولید هِم در هموگلوبین، بهبود عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم ها و تقویت حس چشایی نیز موثر است. کمبود روی در بدن، می تواند به بروز اسهال، ضعف سیستم ایمنی و تغییرات حش چشایی منجر شود.

عواملی که نیاز شما را به سدیم نشان می دهد جذب مقدار ناچیز یا محدود این ماده است. جذب محدود روی می تواند ناشی از عوارض جانبی جراحی های دستگاه گوارش، مثلا اسهال باشد که نیاز بدن به روی را افزایش می دهد. بنابر مطالعات انجام شده مصرف قرص های مکمل حاوی 45 میلی گرم سولفات روی، به ویژه در صورت ناچیز بودن مقدار روی دریافتی یا دفع شدید از راه اسهال به کاهش تغییرات حس چشایی در دوره ی درمان سرطان کمک خواهد کرد. در صورت ادامه ی این تغییرات حتی با وجود مصرف روی، علت را نه در کمبود این ماده که در عوارض جانبی داروها باید جستجو کرد.

مصرف بیش از حد روی، ممکن است به مسمومیت، کاهش جذب مس، بروز مشکلات قلبی، جلوگیری از جذب آهن و ضعف عملکرد سیستم ایمنی بدن منجر شود. همچون سایر ریز مغذی ها، دریافت مقادیر بسیار ناچیز یا بیش از اندازه ی این ماده، خطرناک است.

کروم:

وجود این ماده ی معدنی برای متابولیسم کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ضروری است و نقش موثری در بهبود عملکرد انسولین و کنترل قند خون ایفا می کند. کمبود کروم می تواند به بروز وضعیت هیپرگلایسمی منجر شود. با وجود این که این ماده تاثیری در درمان دیابت ندارد اما در تنظیم میزان قند خون ناشی از کمبود آن در رژیم غذایی موثر است. عواملی مانند مصرف اندک مواد غذایی غنی از کروم و مصرف بیش از اندازه ی غذاهای فراوری شده در میزان نیاز بدن به کروم موثر است.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 23 آذر 1395 توسط