نیاز بدن به پروتئین در دوره شیمی درمانی

protein

پروتئین ها از رشته های اسیدهای آمینه ساخته شده اند و موادی ضروری برای حفظ عضلات و عملکرد دقیق سیستم ایمنی بدن هستند. در حالی که بعضی پروتئین ها به صورت آنزیم و هورمون عمل می کنند گروهی دیگر وظیفه  انتقال مواد مغذی یا اکسیژن مورد نیاز بدن را بر عهده دارند. در طول درمان های سرطان مثل شیمی درمانی و پرتو درمانی بدن بیمار به دریافت پروتئین کافی برای تولید سلول های خونی و سلول های روده ای جدید نیاز دارد. همچنین وجود مقادیر کافی پروتئین برای بهبودی پس از جراحی و حفظ تعادل مایعات بدن اهمیت بسیاری دارد. در صورت مواجهه با کمبود پروتئین در دوره ی درمان سرطان احتمال تورم (به سبب تجمع آب در دست ها، پاها و شکم) وجود دارد.

با توجه به امکان استفاده ی بدن از پروتئین در تولید انرژی گاه برای اطمینان از کافی بودن میزان پروتئین به منظور تامین نیازهای فوق باید از مصرف آن در تولید انرژی پیشگیری شود. پس هم برای این منظور و هم برای تامین انرژی مورد نیاز بدن دریافت مقادیر کافی کربوهیدرات و کالری همراه با پروتئین ضرورت می یابد.

در برخی موارد، سرطان عامل تولید ترکیبی در بدن است که می تواند به تجزیه ی بیشتر پروتئین، کاهش توانایی بدن در تولید پروتئین و در نتیجه تحلیل عضلات منجر شود. به همین دلیل بیماران تحت درمان سرطن به پروتئین بیشتری نیاز دارند. این میزان روزانه 1 تا 5/1 گرم پروتئین در ازای هر 1 کیلوگرم وزن بدن در دوره ی درمان است.

این قاعده استثنایی نیز دارد. در صورتی که سرطان یا درمان های آن سبب بروز مشکلات کلیوی یا کبدی شده باشد افزایش میزان پروتین دریافتی بیمار توصیه نمی شود. در چنین شرایطی مشورت با انکولوژیست یا کارشناس تغذیه به منظور تعیین مقدار پروتئین قابل استفاده ضروری است.

غنی ترین منابع تامین پروتئین عبارتند از: گوشت لخم و غیر فراوری شده، ماهی، ماکیان، تخم مرغ، شیر کم چرب، ماست و حبوبات پخته.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 23 آذر 1395 توسط