اندوهگین شدن پس از ابتلا به سرطان

upset-woman

حس یاس و اندوه پس از تشخیص ابتلا به سرطان، واکنشی بسیار طبیعی از سوی بیمار است. البته اندوهگین بودن به معنای افسردگی نیست. منظور از افسردگی، ناتوانی در انجام فعالیت های عادی زندگی در اثر فشار غم و اندوه یا نگرانی است. از دیگر علائم افسردگی، از دست دادن انگیزه برای پرداختن به کارهای مورد علاقه، خستگی مفرط، تغییر در عادات خواب و غذا خوردن، پریشانی، اضطراب و مدام به مرگ یا خودکشی اندیشیدن است.

در صورت مشاهده ی هر یک از علائم فوق در بیمار به ویژه تمایل به خودکشی حتما باید به تیم درمان اطلاع داده شود تا راهنمایی های لازم به منظور استفاده از منابع حمایتی کمکی صورت گیرد. همچنین صحبت کردن بیمار با خانواده و دوستان نتایج درمانی مفیدی خواهد داشت. بر اساس مطالعات بسیاری حرف زدن در مورد ناراحتی از عوامل موثر در درمان افسردگی است.

استرس عبارت است از واکنش طبیعی بدن در برابر محرک ها و فشارهای خارجی که به صورت جسمانی، ذهنی و عاطفی بروز می کند. از آنجا که خبر ابتلا به سرطان، زندگی فرد را دچار تلاطم کرده، سبب فشارهای جدی روحی و روانی می شود احتمال بروز استرس نیز به اشکال مختلف وجود دارد. در چنین شرایطی، ترشح هورمون های استرس زا، مثل اپی نفرین، نوراپی نفرین و آدرنالین موجب افزایش فشار خون، ضربان قلب و قند خون خواهد شد.

استرس مزمن در بروز بسیاری از مشکلات مرتبط با سلامتی موثر است از جمله ناراحتی های گوارشی مثل اسهال، عوارض قلبی- عروقی مثل پرفشاری خون و تضعیف سیستم ایمنی بدن و در نتیجه خطر ابتلا به عفونت های ویروسی. همچنین سبب سردرد،  اختلال در خواب و اضطراب می شود که در نهایت افسردگی را در پی خواهد داشت.

اضطراب:

هر چند دو واژه ی اضطراب و استرس که اغلب نیز به یک معنا به کار می روند با یکدیگر در ارتباطند، اما تفاوت های زیادی بین این دو وجود دارد. استرس می تواند به اضطراب که احساس ترس و وحشت است، منجر شود. از آنجا که سرطان بیش از هر بیماری دیگری سبب ترس می شود پس اضطراب بیمار در مدت ابتلا به سرطان و به ویژه قتل از اعلام نتایج آزمایشات، کاملا طبیعی و قابل انتظار است.

با این که اضطراب های زودگذر، مشکل آفرین نیستند اما در صورت منجر شدن به ناتوانی در انجام فعالیت های عادی زندگی به اختلالات اضطرابی تبدیل خواهند شد باید چنین وضعیتی با تیم درمان در میان گذاشته شود تا اقدامات درمانی لازم صورت گیرد.

راه های بسیاری برای مقابله با اضطراب وجود دارد که اولین آنها ملاقات بیمار با انکولوژیست و مطرح کردن سوالات خود در مورد نوع سرطان، پیش آگهی بیماری و روش های درمانی و رفع هرگونه ابهام است. از آنجا که گاه وحشت و نگرانی بیمار بسیار آزار دهنده تر از خود بیماری است گفتگو با پزشک معالج می تواند اولین گام مهم برای رسیدن به آرامش یا دست کم کاهش نگرانی ها باشد.

اصطلاح اختلال شناختی اغلب برای توصیف نگرانی های بیمار پس از شیمی درمانی به کار برده می شود که به دلیل غیر عادی بودن فرایند تفکر و توانایی های او در انجام فعالیت های عادی زندگی است. برخی بیماران این وضعیت را به فرو رفتن در مه تشبیه می کنند که گاه می تواند روزها، هفته ها و حتی ماه ها پس از شیمی درمانی ادامه پیدا کند.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 22 آذر 1395 توسط