فرایند مدیریت سرطان و پردازش احساسات

man

ما قادر به بیان تاثیر عمیق واژه   سرطان نیستیم به ویژه هنگامی که شخص مبتلا به سرطان از آن مطلع می شود. اما این مژده را می دهیم که با وجود وحشت طبیعی از سرطان، امروزه بسیاری از مبتلایان کاملا درمان می شوند و سرطان به معنای محکومیت به مرگ نیست. حتی در مواردی تشخیص بیماری، آغازی نو برای زندگی است.

فرایند مدیریت سرطان به سفری می ماند که اولین توقفگاه آن، تشخیص بیماری است. راهی که قرار است به سوی بهبودی باشد و طبیعتا دامنه ی وسیعی از احساسات نیز در طول آن تجربه خواهد شد. اما صرف نظر از جایگاهی که در آن هستیم و با وجود ناکامی هایی که شاید در طول این سفر با آن مواجه شویم و حتی در صورت پیش آگهی بد بیماری، هرگز نباید اهمیت حفظ روحیه و خوش بینی را فراموش کنیم. زیرا کلید رسیدن به نتایج موفقیت آمیز برخورداری از روحیه ی قوی و حفظ خوش بینی است.

امروزه با توجه به پیشرفت های علم پزشکی، دلایل کافی برای خوش بینی وجود دارد. روش های درمانی پیشرفته، نقش موثری در مبارزه و پیشگیری از علائم بیماری، بهبود کیفیت کلی زندگی، افزایش قابل توجه تعداد نجات یافتگان از سرطان و در بسیاری موارد حتی حذف کامل بیماری ایفا میکند. ما سفرمان را از روز تشخیص بیماری آغاز می کنیم و با تلاش برای زنده ماندن و بهبودی یا زندگی با سرطان ادامه خواهیم داد.

حتی اگر با وجود روش های درمانی موجود کاملا درمان نشویم دست کم شانس استفاده از درمان هایی که می تواند سال های بیشتری به عمرمان بیفزاید را از دست نخواهیم داد. به ویژه آن که هر روز روش های درمانی جدیدتری در حال معرفی است و پزشکان با بهره گیری از آنها امید به شکست سرطان را افزایش می دهند.

البته منظور ما احساس رضایت از مبتلا بودن به سرطان نیست و هیچ ادعایی هم در مورد آسان بودن راه پیش روی بیمار نداریم. می دانیم که با توجه به شرایط می تواند سخت ترین نبرد زندگی فرد مبتلا باشد. به همین دلیل است که در صورت نیاز باید آزادانه گریست و عصبانی شد. تخلیه ی این احساسات که در عین حال نباید سدی در راه تلاش برای بهبودی باشد، بهتر از فرو خوردن آنهاست.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در ۲۰ آذر ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس

مطالب مشابه