خطرهای احتمالی برقراری حد و مرز در روانشناسی

psychotherapist-therapy

خطرهای احتمالی برقراری حد و مرز:

  • ممکن است احساسات بد در پدر و مادر یا خانواده تان برانگیخته شود.
  • ممکن است احساس گناه، اندوه یا بی وفایی آشکار شود.
  • ممکن است به مقابله به مثل با پدر و مادرتان بینجامد.

مزایای احتمالی برقراری حد و مرز:

  • می تواند محافظتی در برابر سلطه گری بیشتر باشد.
  • می تواند مفری باشد که دورنمایی به دست آورید.
  • می تواند با متوازن کردن تجاوزهای حد و مرز دوران خردسالی، قدرت و توانمندی ایجاد کند.
  • توازن نظارت عاطفی: شارو

    آیا باید با پدر و مادرم رویارو شوم:

    گاهی بهتر است اعتراض کنید و خشمگین باشید به ویژه وقتی نظری درباره خودتان بر شما تحمیل شده است. «شارون، سی و یک ساله، دانش آموخته»

    فرزندان هویتشان را به مقدار زیادی با اظهار خود و نشان دادن خواسته هایشان شکل می دهند. با وجود این بزرگ شدن در فضایی پر نظارت، یعنی سرکوب گفتار، احساسات و افکار. از این روست که دوران خردسالی محصور در نظارتی وافر، مانع رشد و پیشرفت می شود.

    رویارویی با پدر و مادر از طریق حرف زدن درباره گذشته یا نظارت جاری به برخی افراد کمک می کند نظارت گفتاری دوران خردسالی را متوازن کنند. بسیاری افراد پس از آنکه سال ها اجازه سخن گفتن نداشتند احساس می کنند نیازی وافر دارند که از طریق نامه، نوار صوتی، تلفن یا حضوری با پدر و مادرشان رویارو شوند.

    با وجود این ممکن است دیگران نخواهند مستقیما با پدر و مادرشان رویارو شوند اما درمان یافتن را از طریق رویارویی نمادین بیابند مانند: نوشتن نامه ای به پدر و مادرتان که هرگز آن را پست نمی کنید، مجسم کردن گفتگویی خیالی با پدر یا مادر، اظهار کردن به دوستان حمایت گر که دوست دارید به پدر یا مادر یا هر دو نفرشان چه چیزهایی بگویید. برای نمونه زنی که پدر سوء استفاده گرش او را ترسانده بود شفا یافتن را در حرف زدن با دوستان همجنس درباره ضربه های روحی دوران بزرگ شدنش یافت: این کار بسیار مفیدتر از درمان رسمی بود.

    نکاتی درباره به زبان آوردن و رویارویی:

    رویارویی فقط به انتخاب خودتان است:

    رویارویی انتخابی است که بنا به علایق تان انجام می دهید لازم نیست به پدر و مادرتان بگویید که چگونه شما را آزرده اند.

    آن گونه که سوزان فوروارد در کتاب پدر و مادرهای سمی توصیه می کند، رویارویی با پدر و مادر برای مقابله به مثل، مجازات یا امتیاز به دست آوردن طراحی نمی شود. بلکه رویارویی یعنی غلبه بر ترس مواجهه با پدر و مادرتان بیان خواسته حقیقی و تصمیم گیری نوع رابطه ای که از حالا به بعد می توانید داشته باشید.

    هدف رویارو شدن بیان کردن خواسته های حقیقی تان است. وقتی این کار را انجام می دهید صرف نظر از واکنش پدر و مادرتان، این رویارویی را توفیق بپندارید. هارولد بلومفیلد روان پزشک در کتاب با پدر و مادرتان در آرامش باشید می نویسد: تغییرات رفتار (پدر و مادری) به معنای سنجیدن مقدار پیشرفت شما نیست.

    سنجیدن خطرات و مزایا:

    خطرات و مزایای احتمالی را نیز در مواجهه با پدر و مادرتان، در نظر بگیرید. درباره تاثیر واکنش های پدر و مادرتان بر شما فکر کنید. از خود بپرسید خواسته تان چیست. انتظارتان چیست از چه چیزی می ترسید و به هر صورت نیازتان از آنان چیست؟ در انتظاراتتان واقعی باشید. شمار کمی از مردم تمایل به رویارویی دارند ممکن است پدر و مادرتان شما را مسخره کنند هر چیزی که بگویید جر و بحث راه بیندازند مقابله به مثل کنند، واکنشی نشان ندهند یا صرفا رفتار نادرست شان را به خاطر نیاورند. به طور کلی اگر آنان سابق بر این به حرف هایتان گوش سپرده اند و به شما احترام گذاشته اند به احتمال زیاد، شما بلافاصله با ایشان مواجه نخواهید شد.

    این واقعیت وجود دارد که خطرات احتمالی رویارویی، شامل رابطهای مشاجره آمیز و جزای پدر و مادری است یا حتی در برخی موارد نیز از دست دادن تماس واقعی با پدر و مادر. اما مزایای احتمالی فردیت ارزشمندتر، عزت نفس و آرامش است. بی آنکه در واقع روابط تان با پدر و مادر بهبود یابد یا نیابد.

    ممکن است از دست دادن رابطه ای واقعی با پدر و مادرتان تاوان بزرگی باشد. با وجود این اجازه تداوم نظارت و سوء استفاده پدر و مادری و در انبوهی از احساسات مستاصل شدن و پذیرش رفتاری از جانب پدر و مادر که در هیچ رابطه دیگری تحمل نمی کنید نیز تاوان زیادی دارد. فقط شما می توانید تاوان و مزایای احتمالی را تخمین بزنید و انتخاب و در کنید که هر انتخابی خطراتی دارد.

    این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 18 آذر 1395 توسط