پیشرفت کلی در نظارت فرزندان

child

اگر پدر و مادرتان مخالفت کردن را ممنوع کرده بودند ممکن است در ابراز خود مشکل داشته باشید.

اگر پدر و مادرتان بر هر حرکت تان نظارت داشتند ممکن است ابتکار عمل نداشته باشید.

اگر پدر و مادرتان مستقل بودنتان را گناه آلود می پندانشتند ممکن است پیوسته به پدر و مادر یا دیگر افراد وابسته باشید.

اگر پدر و مادرتان شما را کودک مانده پرورانده اند ممکن است احساس کنید که نمی توانید مسئولیت های بزرگسالی را بپذیرید.

هر یک از این پیامدهای نهفته گرایشی رایج است، قطعی نیست.

تمرینی برای کم رنگ کردن آسیب های بزرگ شدن در فضایی بیش نظارت گر:

پزشک یا مامایی را مجسم کنید که شما را به دنیا آورده است وقتی خویشتن نوزادی تان را به پدر و مادر تحویل می دهید تصور کنید که مستقیم در چشم شان نگاه می کنید و به آنان می گویید همیشه به خاطر داشته باشید:

  • آنان بزرگ ترین و تنها عامل موثر و تعیین کننده رشد شما هستند.
  • شما با آنان فرق دارید.
  • ممکن است شما حساسیت هایی داشته باشید که آنان نتوانند درک کنند.

آن وقت مجسم کنید که به آنان جعبه محتوی برچسب های اخطار دهنده مشخصی می دهید که باید بر تمام لباس های کودکی تان بدوزند. برچسب ها حاوی این پیام است. اخطار: اگر فرزندانتان را با نظارتی ناسالم بزرگ کنید آنان را در خطر افسردگی، اضطراب، عزت نفس پایین و خودانگاره تحریف شده قرار می دهید.

اگر پدر و مادرتان این پیام ها را شنیده و گوش کرده بودند چقدر زندگی تان متفاوت می شد؟ تایید صدمات و جراحات می توان موجب غصه شود اما به خاطر داشته باشید: سرگذشت شما، تقدیرتان نیست. شما در جایگاه بزرگسالی می توانید برای خود و برای کسانی که پیرامون تان هستند عادات پرورنده، با عزت و سلامت را که در دوران خردسالی از آن ها محروم بوده اید فراهم کنید.

ارسال شده در ۱۲ آذر ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس