چرا پدر و مادرها فرزند را از محبت محروم می کنند؟

girl-whispering-to-woman

پدر و مادرها به دلایل زیادی محبت را دریغ می کنند برخی به دلیل آنکه به احساساتشان چندان دسترسی ندارند عشقی برای عطا کردن ندارند. بسیاری پدر و مادرهای سلطه گر از نظر احساسی آزرده خاطر یا خودخواه هستند و به زحمت می توانند دغدغه های دیگران را درک کنند. گروهی دیگر هم هستند که آنقدر با لمس شدن و صمیمیت مشکل دارند که نمی توانند اجازه دهند فرزندانشان به آنان نزدیک شوند.

پدر و مادرهای محروم کننده ممکن است سنجیده و متین باشند اما بیشتر مواقع این حالت ذاتی ندانسته یا ناهشیارانه است. این چیزی است که پدر و مادر آموخته اند. این شیوه ای است که آنان بزرگ شده اند. پدر و مادرهای محروم کننده اغلب فکر می کنند فرزندانشان را مقاوم تر بار آورند تا در این دنیای سخت و بی رحم زنده بمانند. از نظر آنان زندگی یعنی پیروز شدن در دنیای متخاصم مراقبت های عاطفی و نزدیکی و صمیمیت در اولویت های انتهایی هستند. دیگر پدر و مادرهای محروم کننده سعی می کنند به اصول اخلاقی پیرایشگرانه تاکید کنند. وقتی به فرزندانشان می گویند امیدی به بیشتر داشتن نداشته باشید ممکن است بازتاب روشی باشد که خود پدر و مادرها به دلیل آن به یاس و نومیدی کشیده شده اند. آنان معتقدند اگر امیدی برای بیشتر نداشته باشید وقتی با کاستی های ناگزیر زندگی مواجه می شوید مایوس نخواهید شد.

قابل توجه است که بیش از نیمی از کسانی که با آنان مصاحبه کردم نه فقط آنان که در جوار پدر و مادرهای محروم کننده بزرگ شده اند در خردسالی فکر می کردند آیا پدر و مادرشان واقعا آنان را دوست دارند. این گونه محرومیت می تواند در فرزندان چنان احساس بی ارزشی ایجاد کند که وقتی به سن و سال بزرگسالی می رسند انتظار دارند در روابط شان ترک شوند. یا اینکه عهد و پیمان و مسئولیت برایشان هولناک باشد. آنان ممکن است به نشانه های حاکی از اینکه شاید همراهشان آنان را ترک کند بسیار حساس شوند.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 8 آذر 1395 توسط