مصفر مکمل کولین و خستگی

broccoli-and-cauliflower-together

میزان دسترسی به کولین ماده اصلی پیش ساز نورروترانسمیتر استیل کولین برای فعالیتهای روزمره افراد در شرایط عادی زندگی به حد کافی در مواد غذایی وجود دارد و نیاز بدن از این راه به خوبی تامین می شود. کولین در ترکیبات انواع غذاهای معمولی مورد مصرف و به ویژه گوشت موجود بوده و همچنین یکی از ترکیبات اساسی فسفولیپیدهای ترکیب یافته با غشا سلولی ماند فسفاتیدیل می باشد.

غلظت های کولین آزاد در سرم خون نسبت نزدیکی با مصرف روزانه کولین و لسیتین دارد. کولین ترکیبی شبه ویتامین از خانواده ی ویتامین B می باشد. و حتی بعضی متخصصین تغذیه معتقدند که یک ویتامین است. کولین به عنوان یک ماده غذایی، سازنده نوروترانسمیتر استیل کولین است و تغییر در مصرف کولین می تواند موجب ایجد تغیرات در سنتز و رهایی محصول نوروترانسمیتری تولیدی اش یعنی استیل کولین شود. کولین یک ماده مغذی ضروری است که در تمام سلول های بدن یافت می شود و بدون آن هیچ یک از سلولهای بدن انسان نمی توانند بطور طبیعی عمل نمایند. همچنین مصرف مکمل کولین می تواند باعث رهایی استیل کولین از پایانه های عصبی، شامل پایانه هایی که انقباض عضلانی در آنها واقع می شود، گردد.

این ماده مغذی هم می تواند در بدن از اسید آمینه ی Met ساخته شود و هم در مواد غذایی نظیر اندامهای داخلی و گوشت قرمز، کلم، گل کلم، کاهو، اسفناج، جوانه ی گندم، حبوبات و سبزیجات، جو دوسر، گردو، بادام، پسته، فندق، بادام زمینی، تخم مرغ و ویتامینهای خانواده ی B وجود دارد. همچنین مکمل های کولین به صورت نمک های کولین و فسفاتیدیل کولین یا لسیتین در دسترس می باشند. کولین در بیشتر دستگاههای بدن نقش ایفا می کند و در داخل بدن دامنه ی گسترده ای از اعمال از جمله بهبود حافظه، یادگیری، زمان عکس العمل، هدایت سیگنال های عصبی به تارهای عضلانی، عملکرد مغز و انقباض عضلانی از طریق سنتز Ach با مداختله ی ویتامینهای B12 , B5 و اید فولیک، محافظت قلبی- عروقی از طریق متابولیسم گروه متیل و هموسیستئین با مداخله ی ویتامینهای B12 , B6 و اسید فولیک، توسعه ی انرژی و تاخیر در بروز خستگی از طریق سنتز کراتین و تسهیل حرکت چربیها در بدن و کاهش تجمع آنها در کبد، بهبود عملکرد غشاء سلولی از طریق سنتز فسفولیپیدهای غشایی، کاهش روند تحلیل سلولهای عصبی از طرق سنتز مواد مرکبی نظیر لسیتین و اسفنگومیلین که از اجزای اصلیغلاف میلین سلول های عصبی می باشند افزایش عملکرد کلی سلول از طریق حفظ کشش سطح سلول کنترل و ورود و خروج مواد مغذی و زاید به داخل و خارج سلول و هدایت پیام های عصبی در طول سلول و از سلول را به عهده دارد. اکثر ادعاها درباره ی کولین ناشی از نقش آن به عنوان جزء سازنده ی نروترانسمیتر Ach است که عامل کلیدی در هدایت صحیح و مناسب سیگنالهای عصبی در داخل مغز، اعصاب محیطی و اتصال عصب- عضله، عملکرد مطلوب مغز، اعصاب و عضلات بوده و پتانسیل ارگوژنیک آن محسوب می شود.

انقباض عضلانی به وسیله سیگنال هایی که توسط عصب های خاص به سمت عضلات منتقل می شوند ایجاد می شود. این سیگنال های ملکولی، به نام نوروترانسمیتر استیل کولین شناخته می شوند که از کولین سنتز می گردند. غلظت بالای کولین شرایطی را فراهم می کند تا استیل کولین نیز به نسبت بالایی سنتز و رهایی داشته باشد. کاهش کولین در طی فعالیت بدنی شدید موجب کاهش آزاد سازی استیل کولین شده و در نتیجه بر روی استقامت و عملکرد تاثیر می گذارد. در شرایطی که در آن کولین کم باشد عملکرد عضلانی به سرعت موجب خستگی عضلات می شود.

در تمرینات ورزشی شدید طولانی مدت به دلیل استفاده وسیع از مسیر سیگنالی انقباض عضلانی، میزان سطوح کولین پلاسمای خون کاهش می یابد. کاهش سطوح کولین پلاسما تا حدود ۴۰ درصد در دوندگان ماراتون بوستون در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ گزارش شده است. به غیر از دوندگان، کاهش معنی دار سطح کولین پلاسما در شناگران در سال ۱۹۹۵ و دوچرخه سواران در سال ۱۹۹۳ نیز مشاهده شده است.

فیزیولوژیست ها عقیده دارند که هنگام فعالیت بدنی Ach در داخل دستگاه عصبی و عضلانی تجزیه می شود و نرون های کولینرژیک، کولین موجود در خون را جهت سنتز Ach برداشته و در نتیجه غلظت کولین خون شروع به کاهش می کند. شاید جالب توجه ترین یافته های جدید در این زمینه کاهش سطح کولین در ورزشهای استقامتی و ارتباط مصرف مکمل کولین با بهبود عملکرد مغزی و افزایش زمان فعالیت بدنی تا رسیدن به حالت واماندگی می باشد. بخصوص که wurtman نشان داد کولین مستقیما به وسیله ی مغز از جریان خون برداشته شده و تقریبا بلافاصله برای کمک به مغز در ساختن Ach مصرف می شود. این بدان معنی است که در دسترس بودن پیش ساز نروترانسمیترها تاثیر مستقیم و تقریبا فوری بر کارایی مغز، اعصاب و عضلات دارد. طبیعتا اگر سطح کولین خون خیلی پایین بیاید، تولید Ach تقریبا متوقف شده و سلول های عصبی نخواهند توانست عضلات اسکلتی را تحریک نمایند بنابراین در چنین شرایطی نیاز به مصرف مکمل کولین افزایش می یابد که اگر این نیاز برآورده نشود با کاهش عملکرد مغزی و عضلانی خستگی بروز کرده به عملکرد ورزشی ورزشکار لطمه وارد می شود.

در یک سری از تحقیقات نشان داده اند افرادی که برای بهبود تون عضلانی خود بطور منظم ورزش می کنند مقدار لسیتین موجود در عضلات آنها افزایش می یابد. همچنین عضله ی قلبی و عضلانی که دیرتر خسته می شوند بالاترین مقدار لسیتین را دارند که بخشی از این افزایش مسئول افزایش استفامت عضلانی می باشد. بعلاوه با کالبد شکافی افراد مبتلا به تصلب چندگانه نشان داده شده که بطور قابل ملاحظه ای در مغز و غلاف میلین اینگونه افراد لسیتین نسبت به افراد طبیعی و سالم کمتر است و مقدار لسیتین موجود نیز عمدتا از اسیدهای چرب اشباع تشکیل شده است.

یکی از مکمل های کولین که بطور بنیادی وکلینیکی مورد مطالعه قرار گرفته السیتین نام دارد که نوع خاصی از چربی به نام فسفولیپید است نام شیمیایی لسیتین، فسفاتیدیل کولین بوده که حدود ۱۳ درصد وزن مولکول آن را کولین تشکیل می دهد. بیشترین مقدار کولین موجود در رژیم غذایی از لسیتین بدست می آید. مکمل های تجاری تحت عنوان لسیتین معمولا حاوی ۳۵-۲۵ درصد فسفاتیدیل کولین می باشند و مکمل های نسبتا خالص فسفاتیدیل کولین عموما تحت عنوان فسفاتیدیل کولین نامبرده می شوند که بهترین مکمل دو جزیی است که در تحقیقات به عنوان تامین کنده ی کولین مورد استفاده رار می گیرد. به طور طبیعی غنی ترین منابع غذایی کولین از نظر میزان کلسترول و چربی دارای مقادیر بالا می باشند. زرده تخم مرغ گوشت و اندامهای داخلی منابع خوبی از کولین هستند. در صورتی که غلات میوه جات و سبزیجات به نسبت دارای مقادیر کمتری از کولین می باشند.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در ۵ آذر ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس