تعاریف و مفاهیم مختلف خستگی کلی بدن

15physed-480-480x295

واژه  خستگی به مفهوم احساس و ادراک خستگی و کاهش عملکرد عضلانی اطلاق می شود و برای توصیف احساس عمومی یا کلی حالت خستگی همراه با کاهش در اجرای عضلانی بکار می رود. در ادبیات و پیشینه ی تحقیق تعاریف و مفاهیم مختلفی از خستگی کلی بدن ارایه شده است که در زیر به بعضی از آنها اشاره می شود:

  • خستگی ناتوانی بدن در انجام کارهای روزانه یا ادامه ی کار محوله است.
  • خستگی به حالتی اطلاق می شود که کارایی بدن برای انجام فعالیت بدنی خاصی کاهش یافته و یا برای ادامه ی کاری مخصوص عاجز باشد.
  • خستگی کاهش ظرفیت توسعه ی تنش یا نیروی عضلانی است.
  • خستگی حالتی فیزیولوژیک است که به عنوان نتیجه ای از فعالیت بدنی شدید یا طولانی مدت به صورت کاهش ظرفیت کاری، احساس خستگی و ناهماهنگی اعمال و رفتارهای حرکتی و غیر حرکتی تجلی می یابد.
  • خستگی کاهش ظرفیت تولید نیروی پیشینه ی به عنوان پاسخ معمول به فعالیت عضلانی است.
  • خستگی به طور کلی به عنوان اختلال حاد در اجرای ورزشی ورزشکار مطرح است که شامل افزایش ادراک و احساس فشار کار حین تولید نیرو یا توان مطلوب و متعاقب آن ناتوانی جهت تولید آن نیرو یا توان است.
  • وقتی برای توسعه و تقویت تواناییهای بدن خود تمرین می کنید و یا مکمل غذایی خاصی مصرف می نمایید تلاش شما بر این است که محل ایجاد و زمان بروز خستگی را تغییر دهید یا آن را به تاخیر بیندازید و یا تحمل بدنتان را برای فشار ناشی از فعالیت بدنی و ورزش افزایش دهید.
  • بدن انسان شبیه ماشین عمل کرده و تحت تاثیر عواملی اجرای آن کاهش می یابد و این کاهش ممکن است به دیگر انواع فعالیت های ماشین انسانی سرایت کند. این پدیده معمولا خستگی نامیده می شود که از جمله آشکارترین علل آن می توان به کمبود سوخت شیمیاییعضله ی در حال کار، ناتوانی سیستم گردش خون جهت دفع سریع تولیدات متابولیسم عضلانی نظیر اسید لاکتیک، کاهش عملکرد دستگاه عصبی و فعال سازی مرکزی عضله اشاره کرد. با وجود این خستگی پدیده ای پیچیده است که ممکن است عوامل درگیر در آن در سطوح مختلفی از جمله کاهش توانایی تارهای عضلانی جهت تولید نیرو، کاهش کارایی سیناپس های عصب- عضله، تغییر در فعالیت گیرنده های محیطی خاص و به موجب آن تغییر در تاثیرات رفلکسی آنها تغییر در لاگوی تحریک و بکارگیری نرون های حرکتی آلفا، تغییر در سطوح فرضی فرایند تولید فرمان حرکتی و عوامل روانشناختی نظیر انگیزش عمل نمایند. همه ی تغییراتی که در سیناپس عصب- عضله و خود عضله رخ می دهند به عنوان خستگی محیطی و همه ی تغییراتی که در نرون های حرکتی آلفا، نخاع شوکی و مغز رخ می دهند به عنوان خستگی مرکزی شناخته می شود.
  • احتمالا برای هر نوع ورزش خاص یک نوع خستگی ویژه که در محل بخصوصی از دستگاه عصبی و یا عضلانی ایجاد می شود وجود دارد.
  • خستگی عضلانی کاهشی گذرا در ظرفیت اجرای عضلات است که معمولا از طریق بروز ناتوانی در حفظ و یا توسعه ی میزان معینی توان با نیروی مورد انتظار آشکار می شود.
  • خستگی و بازماندگی، ناتوانی بدن در انجام کارهای روزانه یا بطور دقیق تر ناتوانی در ادامه کار تعریف شده است. پدیده خستگی یا واماندگی می تواند در مدت کوتاه پس از فعالیت بسیار سنگین و شدید یا در مدت طولانی و پس از فعالیت سبک و درازمدت ظاهر گردد. به طور کلی خستگی به حالتی اطلاق می شود که کارایی بدن برای انجام فعالیتی خاص کاهش پیدا کند و واماندگی به حالتی گفته می شود که بدن برای ادامه کاری مخصوص عاجز باشد.
  • محققین به خستگی به عنوان یکی از عوامل مهمی که سبب اختلال در اجرای ورزشی ورزشکار می شود توجه خاصی کرده اند و با بررسی زمینه های علمی مربوط به آن بوسیله ی شیوه ها و شاخص های تعیین کننده ی خاص به نتایج علمی- پژوهشی مفیدی دست یافته اند که به طور کلی نتایج حاصله بیانگر آن است که خستگی پدیده ای پیچیده و چند وجهی است که در اثر فعالیت عضلانی ارادی ایجاد می شود و ورزشکار را در تولید و حفظ نیرو توان و یا استقامت مورد نیاز یا مورد انتظار ناتوان کرده رفتار حرکتی و اجرای ورزشی را مختل می کند. بنابراین یک عامل منحصر به فرد به تنهایی نمی تواند علت بروز خستگی باشد.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 2 آذر 1395 توسط