مرحله بیرون راندن نوزاد در زمان زایمان

thinkstockphotos-487031728_wide

مرحله بیرون راندن زمانی شروع می شود که دهانه رحم مادر کاملا باز (10 سانتیمتر)، دیواره نازک شده باشد و با تولد نوزاد پایان می یابد. این مرحله از 10 دقیقه تا 3 یاعت و بیشتر می تواند طول بکشد. در این مرحله ممکن ا ست انقباضات به صورت دوره ای قطع شوند. به این مرحله، مرحله استراحت کن و متشکر باش می گویند. سپس انقباضات دوباره منظم شده و با فواصل زمانی 2 الی 5 دقیقه به مدت 45 تا 90 ثانیه رخ می دهند. بسیاری از خانم ها می گویند که انقباضات درد کمتری دارند و معمولا با افزایش نیاز به فشار و بیرون راندن همراهند.

معمولا خانم ها برای ساعت ها پس از زایمان هم درد دارند. در برخی خانم ها نیز ممکن است با بیرون آمدن نوزاد از کانال احساس سوزش یا کشش به وجود بیاید.

پرسش:

یکی از دوستانم می گفت که اصلا نیازی به بیرون راندن نوزاد پیدا نکرده است. من فکر می کردم این مسئله در مورد تمام خانم ها صادق است.

پاسخ:

هر شخصی متفاوت است اکثرخانم ها نیاز شدید، واضح و  غیر قابل اجتنابی به بیرون راندن نوزاد دارند. حتما بدن را در وضعیتی راست و عمودی قرار دهید. تا نیروی جاذبه بتواند نوزاد را به کانال زایمان بکشد. وقتی زمان بیرون راندن برسد حتما متوجه خواهید شد.

با احساستان پیش بروید به آرامی بچه را در طی انقباض هل داده و به بیرون برانید. در بین انقباضات آرام باشید و تمرکز کنید. اگر طی انقباضات فشار وارد کنید انقباض را از بین می برند. سعی کنید وضعیتی را بیابید که در آن نیروی جاذبه بتواند به افتادن بچه کمک کند. نفس خود را برای مدتی طولانی حبس نکنید. بگذارید مقداری هوا از دهان خارج شود و هر 5 تا 6 ثانیه دوباره نفس بکشید. سر و ستون فقرات را در یک راستا قرار دهید چانه را بالا بکشید تا بیشترین هوا وارد شود. اگر می خواهید شانس دید تاج سر نوزاد را داشته باشدی همیشه یک آیینه وجود دارد.

اگر به شما گفته شد که بچه در عقب قرار دارد بهترین کار خوابیدن به پهلو و وارد کردن فشار است. در صورتی که بیشتر احساس درد از عقب داشتید بدانید که بچه در پشت قرار دارد. معمولا به این وضعیت back labor می گویند. هر 10 تا 15 دقیقه یک بار روی هر پهلو فشار دادن را تکرار کنید تا بچه به دنیا آید.

همراه فرد در کمک دادن به مادر در حال زایمان برای قرارگیری در وضعیتی که بتواند از نیروی جاذبه برای پایین کشیدن بچه کمک بگیرد، بسیار موثر است. همیجان زده شدن برای تشویق مادر، مانند یک طرفدار تیم ورزشی بسیار آسان است. زمانی که او را تشویق می کنید آرامش داشته باشید و به او یادآوری کنید که نفسش را حبس نکند. کنترل درجه حرارت بسیار مهم است. مرحله بیرون راندن نوزاد برای خانم ها خاطرات مختلفی به جا می گذارد.

جودیت می گوید: زمان یکه دهانه رحم به طور کامل باز شده بود نیازی به وارد کردن فشار نمی دیدم و انقباضاتم متوقف شده بودند بنابراین ماما به من گفت که تا شروع دوباره انقباضات استراحت کنم. خوشحالم که او تلاش نکرد هیچ جیزی را جلو بیندازد.

پرسش:

شما دائم به این نکته اشاره می کنید که همراه بایستی شرایط محیطی اتاق زایمان را کنترل کند. این مسئله تا چه حد اهمیت دارد؟

پاسخ:

تصور کنید افراد مختلفی رفت و آمد می کنند، بلند صحبت می کنند، با صدای بلند شوخی می کنند همه چراغ ها، تلویزیون یا رادیو روشن است. آیا اینها یک مهمانی را به یاد شما نمی آورند؟ اکثر افراد در این شرایط نمی توانند جوی ساکت، آرام و آرامش بیشتری ایجاد کنند. نور کم برای حفظ خلوت اتاق خوب است در اتاق بایستی بسته باشد، تعداد افراد حاضر در اتاق به حداقل رسیده باشد (اگر در حال حاضر تعدادی در اتاق موجودند) تلویزیون خاموش، موسیقی ریلکسیشن روشن و دمای اتاق برای مادر مناسب باشد. وطیفه مادر آرام بودن و توجه به فرایند تولد است. وظیفه همراه حمایت از او و کنترل محیط اتاق زایمان است.

روبرتا می گوید: من فقط زمانی که سر نوزاد مشخص بود نیاز به فشار آوردن پیدا کردم و چه من این کار را می کردم یا نه او در حال بیرون آمدن بود. لحظه ای که به دهانه واژن برخورد کرد احساس لرزش داشتم. اما فقط همین بود پس از آن او در آغوش من بود.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 2 آذر 1395 توسط