درباره روش های صحیح رفتار با کودکان خجالتی بیشتر بدانیم

daily-tips-6-7-language-skills-ways-to-help-a-shy-child

آیا فرزند شما هم خجالتی است ؟ با کودکی که خجالتی است چگونه باید رفتار کنیم ؟ کودکان خجالتی معمولا در احوالپرسی با دیگران پشت والدین خود پنهان می شوند، کودکی که خجالتی است قدرت نه نگفتن نداشته و همچنین قدرت اعتماد به نفس او بسیار ضعیف است. در این مقاله با روش های صحیح رفتار با کودک خجالتی آشنا خواهیم شد.

اگر کودک تان خجالتی می باشد، بهتر است بدانید راه های زیادی برای رفع این مشکل وجود دارد به بیان دیگر، به هر دلیلی که اکنون کودک شما خجالتی می باشد، بهتر است راه های کمک به او را پیدا کنید.

این صحنه حتما برای شما آشناست؛ کودکی که در احوالپرسی های معمول روزانه با دیگران، پشت والدینش پنهان می شود و در جواب احوالپرسی آنان ساکت می ایستد.

این قبیل بچه ها را به اصطلاح «خجالتی» می گویند؛ این مشکلی است که اغلب کودکان و حتی نوجوانان و بزرگسالان ممکن است با آن روبه رو باشند. وی ادامه داد که در اصل، این یک ویژگی شخصیتی است که نباید باعث شرمندگی شود، چون نیمی از بزرگسالان فکر می کنند خجالتی هستند و بیش از نیمی از آنان هم اذعان می کنند که در کودکی، خجالتی بوده اند.

این مشکل با تشویق و حمایت، قابل اصلاح است

کمرویی و خجالت، پدیده ای روانی – اجتماعی است که معمولاً نتیجه روابط نادرست بین فردی و عدم سازگاری اجتماعی به ویژه در مراحل اولیه رُشد در محیط خانه و مدرسه است.

خجالت معمولاً به معنی عدم توانایی و جسارت کافی برای ابراز احساسات و هیجانات، عدم توانایی «نه» گفتن و عدم توانایی بروز عواطف به شیوه موثر و مثبت می باشد.

خجالت از کجا می آید

بخش عمده ای از علت خجالت را به روابط بین فردی کودک با اطرافیان به ویژه در سال های اولیه کودکی مربوط است و گاهی اوقات هم علت هایی مانند: اضطراب، ترس و استرس، باعث بروز رفتارهای خجالت در کودک می شود.

تجارب اولیه کودکی، به ویژه در محیط خانواده و مدرسه، در شکل گیری شخصیت کودک موثر است. الگوهای رفتاری بزرگسالان، برنامه های تلویزیون، نحوه میزان ارتباطات عاطفی بزرگسالان با کودکان، کمال گرایی افراطی والدین و دارا بودن مشکلات روانشناختی در پدر و مادر (مانند اضطراب و پرخاشگری)، نشان می دهد که روابط خانوادگی می تواند بیشترین نقش را در خجالت کودکان داشته باشد.

والدین چه کمکی می توانند بکنند

تقویت اعتماد به نفس در کودک.

تشویق و دلگرمی کودک، به ویژه در اوایل رشد و تحول.

پرهیز از رفتارهای پرخاشگرانه کلامی و فیزیکی.

اصلاح باورها و نگرش های پدر و مادر و پرهیز از کمال گرایی افراطی به ویژه در مساله تربیت کودک.

یاد گرفتن فرزند پروری موفق.

یاد گیری ویژگی های مراحل رشد روانشناختی کودک.

بهبود کیفیت روابط عاطفی در خانواده و فراهم کردن محیط امن و شاد برای کودکان.

وب دا

ارسال شده در 1 آذر 1395 توسط