بهبود استقامت و سطوح انرژی در زنان باردار

aid1565066-728px-gain-energy-during-pregnancy-step-8-version-2

اجرای تمرینات منظم، ظرفیت حمل اکسیژن- هموگلوبین را افزایش می دهد با هر تنفس اکسیژن بیشتری به بافت ها و جنین داده می شود. این مسئله فشار کمتری بر عضله قلب وارد کرده و به افزایش استقامت کمک می نماید. ورزش همچنین تعداد میتوکندری های سلول عضلانی را افزایش می دهد و به افزایش قدرت و استقامت عضلانی منجر می شود.

مسئله این است که بانوان پر انرژی ورزش می کنند یا زنان ورزشکار پر انرژی اند. در هر صورت زنانی که در طی بارداری ورزش می کنند نسبت به بانوان خانه نشین، وظایف بیشتری را سازماندهی کرده انجام می دهند و احساس می کنند پر انرژی اند.

بارداری به نوبه خود نوعی کار هوازی محسوب می شود روزانه جنین انرژی زیادی را مصرف می کند. ترکیب ورزش و بارداری حتی مکانیزم ظرفیت هوازی را بهبود می بخشد. سال ها است که مربیان ورزشی این مسئله را ملاحظه می کنند. آنها زنان ورزشکاری را مشاهده می کنند که بعد از داشتن یک کودک به طور برجسته ای اجرای شان در مسابقات دو میدانی در سطح ملی و بین المللی بهبود می یابد. در دهه ۱۹۵۰ چندین مربی اروپایی، ورزشکاران زنشان را برای کسب موفقیت بیشتر در مسابقه به باردار شدن تشویق می کردند.

با افزایش تقاضای اکسیژن در این دوران بانوی باردار ورزشکار به طور بسیار موثرتری به کودکش  اکسیژن رسانی می کند. مطابق یکی از فاکتورهای ایمنی به طور علمی انجام ورزش ای شدید و بسیار سنگین میان مادر و جنین می تواند برای کسب اکسیژن رقابت ایجاد نماید بنابراین مهم است که مادر در زمان اجرای تمرینات ورزشی به نیازهای خود و کودکش توجه نماید. چنانچه در حین انجام ورزش صحبت کردن برایتان مشکل است شدت تمرینی تان بسیار بالاست. استفاده از نوعی رتبه بندی میزان تلاش برای اندازه گیری شدت تمرین بسیار مهم است. بهترین شاخص برای اندازه گیری شدت تمرین در طی بارداری گرفتن و شمارش تعداد ضربان قلب است. همچنین زمانی که فردی برای گرفتن ضربان قلبش می ایستد احتمالا ضربانش به سرعت کاهش می یابد.

رتبه بندی میزان تلاش به شما برای تخمین سطح شدت تمرین بر اساس احساسات فیزیکالی همچون کوفتگی عضلانی، خستگی و توانایی تنفس کمک می کند. نمونه ای از رتبه بندی میزان تلاش را بر اساس شاخص ۱ تا ۱۰، بر اساس سطح فعالیت در نظر بگیرید. زمانی که ورزش می کنید شماره ای را بین ۱ تا ۱۰ بر اساس سطح فعالیت تخمین زده و انتخاب کنید. برای انتخاب این عدد به ترکیبی از احساسات توجه کنید و توجه تن را تنها بر روی یکی از حواس معطوف نکنید. برنامه ای تمرینی، در دامنه ۵ تا ۸ و حداقل روزانه ۳۰ دقیقه ورزش طراحی نمایید.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در ۲۹ آبان ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس