تزریق داروهای وازواکتیو به داخل اجسام غاری پاپاورین

a-tower-of-pills

از تزریق پاپاورین به داخل اجسام غاری جهت تشخیص ضایعات عروقی آلت تناسلی استفاده می شود اما می توان از این دارو برای درمان نیز استفاده نمود. در بیمارانی که مبتلا به اختلالات پسیکوژنیک مقاوم به درمان یا اختلالات عصبی آلت تناسلی هستند از پاپاورین یا مخلوط پاپاورین فنتول آمین برای ایجاد نعوظ استفاده می شود.

از ۶۱۵ بیماری که در یک مطالعه تحت درمان با پاپاورین یا پاپاورین فنتول آمین به مدت ۱۲ تا ۹۶ ماه قرار داشتند قط ۸۷ درصد آنها جهت بررسی مراجعه نمودند. پس از تزریق دارو به داخل اجسام غاری ۹۱ درصد بیماران قادر به تماس جنسی بودند. احتال طولانی شدن نعوظ ۳ بار در هر هزار تزریق بود که همه بیماران بدون درمان خوب شدند. ندول یا بدشکلی در ۸/۲ درصد بیماران ایجاد شد. در کل ۸/۸۴ درصد بیماران از این روش درمانی راضی بودند.

بهبود نسبی نعوظ در ۶۵ درصد بیماران بدون تزریق پاپاورین پیدا شد. ۱۵ درصد بیماران به علت بهبود کامل نیازی به تزریق نداشتند ولی ۳۵ درصد بیماران برای انجام تماس جنسی کاملا وابسته به تزریق دارو بودند.

در بررسی ما در بیمارستان سینا تعداد ۷۵ نفر تحت تزریق پاپاورین، پاپاورین فنتول آمین و پروستاگلاندین قیار گرفتند. از این تعداد ۴۸ نفر پس از تزریق، نعوظ کامل پیدا کردند.

در تعدادی از بیماران که با اولین تزریق نعوظ نسبی ایجاد شده بود با تزریقات بعدی نعوظ کامل ایجاد شد. تزریق دارو بدین صورت است که ابتدا ۲۰ میلی گرم پاپاورین به وسیله سرنگ انسولین داخل اجسام غاری تزریق می شود اگر پس از ۱۲ دقیقه نعوظ کاملی ایجاد نشود در مرحله بعد ۴۰ میلی گرم پاپاورین تزریق می گردد. حداکثر مقدار داروی مصرف شده در یک تزریق ۶۰ میلی گرم است چنانچه پس از آن نعوظ ایجاد نشود بیمار باید برای تشخیص نوع اختلالات عروقی تحت بررسی قرار گیرد. جهت بررسی شدت نعوظ ایجاد شده پس از تزریق پاپاورین از زاویه بین آلت تناسلی و تنه در حالت ایستاده استفاده می شود. پس از تزریق یکی از حالات زیر ایجاد می گردد.

دسته اول: در این حالت پس از تزریق تغییری در قطر و طول آلت ایجاد نمی شود.

دسته دوم: پس از تزریق فقط قطر و طول آلت بزرگتر می شود ولی نعوظ ایجاد نمی شود و زاویه بین آلت تناسلی با بدن کمتر از ۴۵ درجه است.

دسته سوم: پس از تزریق نعوظ نسبی ایجاد می شود در این حالت زاویه آلت با تنه بیش از ۴۵ درجه و کمتر از ۹۰ درجه است.

دسته چهارم: پس از تزریق نعوظ کامل ایجاد شده و زاویه آلت با تنه ۹۰ درجه یا بیشتر است.

۶ درصد بیماران در دسته اول، ۳۰ درصد در دسته دوم و سوم، ۶۴ درصد در دسته چهارم قرار داشتند.

افراد دسته اول یک بار دیگر تحت تزریق با پروستاگلاندین E1 قرار گرفتند ولی در هیچ کدام پیشرفتی در پاسخ به تزریق دیده نشد بنابراین جهت بررسی از نظر اختلالات عروقی تحت کورپوزوکاورنوزوگرافی قرار گرفتند. اما در تعدادی از افراد دسته دوم و سوم به دنبال تزریقات بعدی نعوظ کامل ایجاد شد.

۱۰ نفر از بیماران پس از آموزش، خودشان شروع به تزریق پاپاورین به داخل اجسام غاری کردند. در بررسی ۵ تا ۱۲ ماهه در هیچ کدام از بیماران عارضه ای دیده نشد و همه بیماران پس از تزریق قادر به تماس جنسی بودند.

فواصل تزریقات در این بیماران سه هفته تا دو ماه یک بار بوده و طول مدت نعوظ پس از تزریق به طور متوسط بین یک تا چهار ساعت بوده است.

از تزریق داخل اجسام غاری داروهای وازواکتیو جهت درمان انزال زودرس نیز استفاده شده است. در یک بررسی در بیمارستان میامی فلوریدا، ۸ بیمار مبتلا به انزال زودرس تحت درمان با پاپاورین قرار گرفتند همه بیماران از این درمان راضی بودند. از ۸ بیمار ۳ بیمار بهبود یافته و ۵ بیمار به تزریق ادامه دادند.

در بررسیهای ما نیز یک نفر به علت انزال زودرس تحت تزریق پاپاورین قرار گرفت. او پس از گذشت ۸ سال از ازدواج به علت انزال زودرس قادر به دخول آلت به مهبل نبوده پس از تزریق پاپاورین و آموزش به بیمار خود اقدام به تزریق نمود و موفق به دخول آلت به مهبل شد

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در ۱۰ آبان ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس