تاثیر داروها دراختلال جنسی قسمت ۱

tipped-prescription-bottle-of-white-pills

استروژن و پروژسترون در درمان کانسر پروستات مصرف می شوند. این دو دارو در مردان باعث ناتوانی جنسی می گردند. مکانیسم عمل استروژن مهار ترشح هورمون آزاد کننده گونادوتروپین ها می باشد. استروژن و پروژسترون همچنین باعث بالا رفتن سطح پرولاکتین می شوند. استروئیدهای آنابولیزان به علت مهار ترشح استروئیدهای داخلی پس از قطع مصرف، باعث ناتوانی جنسی می شوند.

کلونیدین یک داروی پایین آورنده فشار خون با اثر مرکزی و آلفا آدرنرژیک است. گزارش شده که این دارو می تواند با مقدار مصرف بالا سبب اختلال در نعوظ شود.

عده ای دیگر از مولفین ادعا کرده اند که تنها عارضه جانبی کلونیدین کاهش میل جنسی است که به علت کاهش فعالیت سیستم عصبی مرکزی و تحریک رشته های عصبی آلفا آدرنرژیک ایجاد می شود. گوانتیدین یک داروی مهار کننده اعصاب آدرنرژیک است. شیوع اختلالات انزال و نعوظ به دنبال مصرف این دارو بر اساس گزارشهای مختلف متفاوت می باشد. علت اختلال انزال پس از مصرف این دارو مهار فعالیت سمپاتیک است. هیدرالازین که یک داروی شل کننده عضلات صاف و متسع کننده عروقی است بندرت

باعث اختلال در اعمال جنسی می شود.

متیل دوپا یک داروی پایین آورنده فشار خون با اثر مرکزی است. بر اساس گزارشها این دارو در ۳۰ درصد موارد باعث ناتوانی جنسی می شود که احتمالا علت آن اثرات آرامبخش و افسرده کننده داروست. همچنین این دارو باعث بالا رفن سطح پرولاکتین نیز می شود.

پرازوسین و فنتول آمین از دسته داروهای مهار کننده آلفا آدرنرژیک هستند که باعث تاخیر در انزال می شوند. پروپرانولول یک داروی مهار کننده بنا آدرنرژیک است که با مکانیسم ناشناخته باعث اختلال در نعوظ می گردد.

رزرپین: این دارو با آزاد کردن ذخیره کاتکول آمین موجود در محل تلاقی رشته های عصبی سبب مهار رشته های عصبی آلفا آدرنرژیک می شود. عوارض جانبی این دارو کاهش میل جنسی، ژنیکوماستی و اختلال در نعوظ است.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در ۹ آبان ۱۳۹۵ توسط مطلب نویس

مطالب مشابه