اختلالات جنسی به دنبال ضایعات نخاعی

spine

نعوظ در بیماران با ضایعات نخاعی از نوع رفلکسی یا پسیکوژنیک است. منشاء نعوظ پسیکوژنیک سیستم عصبی مرکزی است. محرکهای بویایی، بینایی و شنوایی باعث ایجاد نعوظ پسیکوژنیک می شوند. نعوظ رفلکسی به دنبال تحریک حس لامسه ایجاد می گردد. پس از ضایعات اعصاب حرکتی تحتانی نعوظ ایجاد شده بیشتر از نوع پسیکوژنیک است. این نوع نعوظ در ضایعات بالاتر از مهره نهم پشتی ایجاد می شود. پس از ضایعات کامل اعصاب حرکتی فوقانی نعوظ ایجاد شده بیشتر از نوع رفلکسی است. نعوظ رفلکسی به سطح ضایعه نخاعی بستگی ندارد فقط در ضایعات مهره های گردنی شدت نعوط رفلکسی بیشتر است.

شروع نعوظ بستگی به نوع ضایعه و محل ضایعه عصبی دارد. بیماران مبتلا به ضایعه در نخاع گردنی نعوظ ببیشتری در مقایسه با ضایعات مناطق دیگر نخاع دارند. شیوع انزال هم بستگی به محل ضایعه دارد. در ضایعات قسمت تحتانی نخاع انزال بیشتر ایجاد می شود. Munro و همکاران شیوع انزال را در ضایعات ناحیه دم اسبی نخاع 3/14 درصد و Zeitlin شیوع آن را در ضایعات نخاع گردنی 3 درصد گزارش نموده اند. انزال در کمتر از 5 درصد بیماران با ضایعات نخاعی فوقانی دیده می شود.

در حالی که انزال در ضایعات نخاعی تحتانی به علت سالم بودن رشته های عصبی سمپاتیک منطقه تراکولومبار در 18 درصد بیماران وجود دارد شیوع انزال در بیماران با ضایعه ناقص نخاع تحتانی 70 درصد و در بیماران با ضایعه ناقص نخاع فوقانی 32 درصد است.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 8 آبان 1395 توسط